วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาถึงการบูรณาการการแสดงกับรูปแบบกิจกรรมการเล่นในการส่งเสริมพัฒนาการของเด็กเล็ก (2-3 ขวบ) (2) ศึกษาถึงพัฒนาการของเด็กเล็กจากการใช้การแสดง โดยรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกครูผู้นำกิจกรรม 10 คน และผู้ปกครองที่นำเด็กมาเรียนที่ศูนย์พัฒนาการเด็กเล็กจิมโบรี สาขาเพชรเกษม 10 คน ประกอบกับการสังเกตการณ์อย่างมีส่วนร่วมเป็นระยะเวลา 3 เดือน จากเด็กที่เรียนโปรแกรม Play and learn ตั้งแต่ 1 ปี ขึ้นไป จำนวน 10 คน และการสัมภาษณ์ผู้ปกครอง โดยใช้แบบสอบถาม จำนวน 30 คน ผลการวิจัยพบว่า การแสดงสามารถนำมาบูรณาการกับรูปแบบกิจกรรมการเล่น เพื่อส่งเสริมพัฒนาการของเด็กเล็กได้ โดยการเล่นและการแสดงสามารถส่งเสริมพัฒนาการต่างๆของเด็กได้ดังนี้ 1) พัฒนาการด้านร่างกาย เด็กๆ ได้พัฒนากล้ามเนื้อมัดใหญ่และกล้ามเนื้อมัดเล็กในระหว่างการเล่นกิจกรรม และเกิดความเชื่อในสิ่งที่กำลังสมมติอยู่ทำให้พยายามทำกิจกรรมและเคลื่อนไหวร่างกายด้วยตัวเอง 2) พัฒนาการทางด้านสติปัญญา เด็กๆ ได้เรียนรู้ลักษณะและลำดับความสัมพันธ์ของสิ่งที่อยู่รอบๆ ตัว เกิดการคิดอย่างเป็นระบบ เรียงลำดับเหตุการณ์อย่างเป็นเหตุและเป็นผลได้อย่างต่อเนื่อง 3)พัฒนาการทางด้านภาษา เด็กๆ ได้เรียนรู้คำศัพท์ใหม่ๆ ทั้งไทยและภาษาอังกฤษ การเล่นและการแสดงบทบาทสมมติยังกระตุ้นให้เกิดกระบวนการสื่อสาร เด็กๆ กล้าโต้ตอบด้วยการพูดและท่าทางมากขึ้น 4)พัฒนาการด้านอารมณ์และสังคม เด็กๆ ได้เรียนรู้จักพื้นฐานในการเข้าสังคม เช่น การรอคอย การเข้าคิว การช่วยเหลือและแบ่งปันผู้อื่น และจากการวิเคราะห์ข้อมูล พบว่า การส่งเสริมพัฒนาการของเด็กเล็ก ผ่านการเล่นและการแสดงสามารถส่งเสริมพัฒนาการทางด้านสติปัญญาได้มากที่สุด รองลงมาเป็นพัฒนาการทางด้านอารมณ์และสังคม พัฒนาการทางด้านภาษา พัฒนาการทางด้านร่างกาย ตามลำดับ ซึ่งการพัฒนาการทั้งสี่ด้านนี้จะเป็นส่วนสำคัญให้กับเด็ก ในการเตรียมพร้อมที่จะก้าวเข้าสู่โลกหรือสังคมภายนอกได้เป็นอย่างดี