งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกรดอะซิติก
กรดซิตริก และกรดแลคติก ต่อคุณภาพและอายุการเก็บรักษาปลาช่อนแดดเดียว
โดยศึกษาอุณหภูมิที่เหมาะสมในการอบ(55 และ 60 องศาเซลเซียส)
พบว่า อุณหภูมิ 55 องศาเซลเซียส มีคความเหมาะสมต่อการผลิต
เนื่องจากสามารถลดปริมาณความชื้นและมีค่า Aw ไม่แตกต่างจากอุณหภูมิ
60 องศาเซลเซียสอย่างมีนัยสำคัญ ( p >
0.05) จากนั้นทำการศึกษาเวลาที่เหมาะสมในการอบ (4,
8, 12, 16, 20, และ 24ชั่วโมง) พบว่า
เมื่อระยะเวลาในการอบเพิ่มขึ้น ความชื้นและ Aw  มีค่าลดลง
ผลการทดสอบทางประสาทสัมผัสทั้งก่อนทอดและหลังทอด พบว่า การอบที่ 8 ชั่วโมง
ได้รับคะแนนความชอบสูงสูด (p≤0.05) จากนั้นศึกษาความเข้มข้นต่ำสุด (MIC)
ของกรดที่สามารถยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ (Staphylococcus
aureus และ Escherichia coli) พบว่า
ความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถยับยั้ง(S. Aureus) ได้
ของกรดอะซิติก กรดซิตริก และกรดแลคติก คือ ที่ระดับความเข้มข้นร้อยละ 3.3,
2.3 และ 2.3 ตามลำดับ และความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถยับยั้ง
E.coli  ได้คือ
ร้อยละ 3.3, 2.3 และ 2.3 ตามลำดับ
จากนั้นศึกษาหาความเข้มข้นที่เหมาะสม(ร้อยละ 0, 1, 2, 3, และ
4) เมื่อนำมาใช้กับปลาช่อนแดดเดียว พบว่า
ความเข้มข้นของกรดที่เพิ่มขึ้นสามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อจุลินทรีย์ได้มากขึ้น
แต่จะได้รับคะแนนทางประสาทสัมผัสน้อยลง โดยความเข้มข้นของกรดอะซิติก กรดซิตริก
และกรดแลคติก ที่เหมาะสม คือ ร้อยละ 2 ซึ่งสามารถยับยั้งการเจริญของจุลินทรีย์ได้ดีที่สุด
โดยผลิตภัณฑ์ยังคงมีคุณภาพทางเคมี กายภาพ และประสาทสัมผัสเป็นที่ยอมรับ(p≤0.05)
สุดท้านนำมาศึกษาอายุการเก็บ (32±2 และ
5±2 องศาเซลเซียส)
โดยบรรจุในถุงโพลีเอทิลีนสภาวะปกติ พบว่า ที่อุณหภูมิ 32±2 องศาเซลเซียส
ปลาช่อนแดดเดียวที่ใช้กรดเก็บได้ 2 วัน
ส่วนปลาช่อนแดดเดียวที่ไม่ใช้กรดเก็บได้  1
วัน และที่อุณหภูมิ 5±2 องศาเซลเซียส
พบว่าปลาช่อนแดดเดียวที่ใช้กรดอะซิติก กรดซิตริก และกรดแลคติกเก็บได้ 12 วัน  16 วัน และ 16 วัน
ตามลำดับ ส่วนปลาช่อนแดดเดียวที่ไม่ได้ใช้กรดเก็บได้เพียง  8 วัน