วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการปรับตัวของสตรีที่เข้ารับการตัดมดลูก ระหว่างกลุ่มที่ได้รับข้อมูลทางสุขภาพร่วมกับการสนับสนุนของคู่สมรส กับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นสตรีที่เข้ารับการผ่าตัดมดลูกและรังไข่ที่โรงพยาบาลสุราษฎร์ธานี จำนวน 40 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 20 คน กลุ่มควบคุม 20 คน กำหนดให้ทั้งสองกลุ่มมีความคล้ายคลึงกันในด้านอายุ ระดับการศึกษา กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ และกลุ่มทดลองได้รับการให้ข้อมูลทางสุขภาพร่วมกับการสนับสนุนของคู่สมรส เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือการให้ข้อมูลทางสุขภาพร่วมกับการสนับสนุนของคู่สมรส ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจากการทบทวนวรรณกรรมโดยดัดแปลงตามแนวคิดการสนับสนุนทางสังคมของ House(1981) และแนวคิดการปรับตัวของLazarus and Folkman (1984) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการสนับสนุนของคู่สมรส และแบบวัดการปรับตัวของผู้ป่วย ซึ่งตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 6 ท่านและทดสอบค่าความเที่ยงของแบบวัดการปรับตัวของผู้ป่วยด้วยสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคได้เท่ากับ .88 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที(t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ สตรีตัดมดลูกกลุ่มที่ได้รับการให้ข้อมูลด้านสุขภาพร่วมกับการสนับสนุนของคู่สมรส มีคะแนนการปรับตัวดีกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05