การประเมินและติดตามผลหลักสูตรครูศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2538) สาขามัธยมศึกษา วิชาเอกภาษาไทยมีจุดประสงค์เพื่อศึกษาสถานภาพของบัณฑิตคณะครุศาสตร์ สาขามัธยมศึกษา วิชาเอกภาษาไทย เพื่อสำรวจความคิดเห็นของบัณฑิตคณะครุศาสตร์ สาขามัธยมศึกษา วิชาเอกภาษาไทยเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตร ปัญหาของหลักสูตร การนำความรู้ไปใช้ และคุณลักษณะของบัณฑิตที่ได้จากการเรียนตามหลักสูตร ตัวอย่างประชากรเป็นบัณฑิตคณะครุศาสตร์ สาขามัธยมศึกษา วิชาเอกภาษาไทยที่สำเร็จการศึกษาครุศาสตรบัณฑิตจำนวน 23 คน เป็นบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาในปีการศึกษา 2541 จำนวน 13 คน และปีการศึกษา 2542 จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามสำหรับผู้สำเร็จการศึกษาครุศาสตรบัณฑิตสาขามัธยมศึกษา วิชาเอกภาษาไทย ตามหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2538) การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การแจกแจงความถี่ คำนวณค่าร้อยละ คำนวณค่ามัชฌิมเลขคณิต และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการประเมินและติดตามผลหลักสูตรได้ข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 23 คน คือ บัณฑิตที่จบการศึกษาปี 2541 จำนวน 13 คน และบัณฑิตที่จบการศึกษาปี 2542 จำนวน 10 คน สรุปได้ดังนี้ 1. ด้านการจัดการเรียนการสอน หลักสูตรมีการจัดการเรียนการสอนมีความเหมาะสมในระดับมาก โดยลำดับแรกคือ เน้นการเรียนการสอนให้ผู้เรียนแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง ส่วนการจัดการจัดการเรียนการสอนเน้นความรู้วิชาชีพครูในด้านการวิเคราะห์แบบเรียนอยู่ในระดับน้อย 2. ด้านปัญหาของหลักสูตร หลักสูตรมีปัญหาในระดับน้อย ทั้งนี้ปัญหาด้านผู้สอนเกี่ยวกับการสอนด้วยบรรยายเพียงอย่างเดียวอยู่ในระดับมาก ส่วนปัญหาด้านผู้สอนเกี่ยวกับการไม่มีการแนะนำรายวิชาและบอกข้อตกลงเบื้องต้นให้นิสิตทราบก่อนเริ่มการสอนอยู่ในระดับน้อยที่สุด 3. ด้านการนำความรู้ไปใช้ 3.1 การนำเนื้อหาวิชาความรู้ภาษาไทยไปใช้ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยลำดับแรกคือ ความรู้ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน ส่วนเนื้อหาวิชาที่นำไปใช้อยู่ในระดับน้อยคือ ความรู้เกี่ยวกับภาษาถิ่น ความรู้เกี่ยวกับคำราชาศัพท์ และความรู้เกี่ยววรรณคดีมรดกและวรรณกรรมปัจจุบันในด้านประวัติผู้แต่ง 3.2 การนำทักษะวิชาภาษาไทยไปใช้อยู่ในระดับมากทุกทักษะ โดยทักษะที่มีการนำไปใช้มากที่สุดเรียงตามลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ ทักษะการฟัง ทักษะการพูด ทักษะการอ่าน และทักษะการเขียน ส่วนทักษะวิชาภาษาไทยที่นำไปใช้อยู่ในระดับน้อย คือ ทักษะการพูดโต้วาที ทักษะการขับร้องเพลงไทยเดิมและเพลงปฏิพากย์ ทักษะการอ่านบทละคร ทักษะการเขียนบทละคร การเขียนโฆษณาจูงใจ ปลุกใจ การเขียนประกาศ และการเขียนจดหมาย ในขณะที่ทักษะการเขียนเรื่องสั้นมีการนำไปใช้อยู่ในระดับน้อยที่สุด 4. ด้านคุณลักษณะของบัณฑิต ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยลำดับแรก คือ มีคุณธรรม จริยธรรม มีความสามารถในการทำวิจัยอยู่ในระดับน้อย