วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจของนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 2 ระหว่างก่อนและหลังการสอนอ่านโดยใช้กลวิธีสแกนแอนด์รัน 2) เพื่อศึกษาความสามารถในการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 หลังการทดลองสอนอ่านโดยใช้กลวิธีสแกนแอนด์รัน 3) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจ ระหว่างนักเรียนที่ได้รับการสอนอ่านด้วยกลวิธีสแกนแอนด์รันกับนักเรียนที่ได้รับการสอนอ่านแบบปกติ ตัวอย่างประชากร คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง กรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2547 จำนวน 2 ห้อง ห้องละ 50 คนกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มทดลอง สอนอ่านโดยใช้กลวิธีสแกนแอนด์รัน และอีกกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มควบคุม สอนอ่านโดยวิธีสอนแบบปกติ ผู้วิจัยดำเนินการสอนทั้งสองกลุ่มด้วยตนเอง ใช้เวลาสอนกลุ่มละ 2 คาบ ต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 8 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบทดสอบวัดความสามารถในการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่ามัชฌิมเลขคณิต (Mean) ค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละ ค่าสวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S) และทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนอ่านโดยใช้กลวิธีสแกนแอนด์รันมีความสามารถในการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ มีความสามารถในการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจอยู่ในระดับ ดี โดยมีค่ามัชฌิมเลขคณิตของความสามารถในการอ่านภาษาไทยเอความเข้าใจคิดเป็นร้อยละ 71.10 2. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนอ่านโดยใช้กลวิธีสแกนแอนด์รันมีความสามารถในการอ่านภาษาไทยเพื่อความเข้าใจสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการสอนอ่านด้วยวิธีปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.5