วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะและพัฒนาการของความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยาในเรื่องสั้นของฌิงะ นะโอะยะทั้งสิ้นสิบเรื่องได้แก่ “คะมิโซะริ” “ฮัน โนะ ฮันสะอิ” อันเป็นผลงานช่วงต้น (ค.ศ.1910-1914) “โคจิมบุท์ซุ โนะ ฟูฟุ” “ริวโกกัมโบ” “อะมะงะเอะรุ" “เท็นเซะอิ” “ยะมะฌินะ โนะ คิโอะกุ” “ชิโจ” “บันฌู” และ “คุนิโกะ” อันเป็นผลงานช่วงกลาง (ค.ศ.1917-1938) จากการศึกษาพบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยาในเรื่องสั้นช่วงต้นของฌิงะ นะโอะยะ มีลักษณะที่สามีมีอำนาจเหนือภรรยาโดยสามียึดความคิดเห็นของตนเป็นใหญ่ และในเรื่องสั้นช่วงกลาง ความสัมพันธ์ได้พัฒนาไปสู่การที่ภรรยามีบทบาทในการแสดงความคิดเห็นมากขึ้น สะท้อนให้เห็นสภาพสังคมที่ผู้หญิงมีสถานภาพสูงขึ้น การเรียกร้องสิทธิสตรีในญี่ปุ่นเริ่มต้นขึ้นในปีค.ศ.1877 สังคมเรียกขานกลุ่มสตรีที่ออกมาเรียกร้องสิทธิของตนเองว่า กลุ่ม “ถุงน่องน้ำเงิน” จากการศึกษาพบว่า ลักษณะของตัวละครภรรยาในผลงานช่วงกลางมีความเชื่อมโยงกับลักษณะของสตรีในกลุ่มดังกล่าว กล่าวคือ ทั้งสองฝ่ายต่างเป็นสตรีที่เรียกร้องให้สามีปฏิบัติต่อเธออย่างเท่าเทียมกันในความสัมพันธ์

วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555