การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบในภาพยนตร์แวมไพร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1992 – 2012 โดยศึกษาจากภาพยนตร์แวมไพร์ที่ยกตัวอย่างมาวิเคราะห์จำนวน 10 เรื่อง งานวิจัยชิ้นนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) ใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content analysis) และตัวบท (Textual analysis) ประกอบการตีความ (Interpretative analysis) ของผู้วิจัยเอง โดยเน้นองค์ประกอบสามส่วนหลักได้แก่ 1. โครงสร้างการเล่าเรื่อง (Narrative Form) 2. ตัวละคร (Character) 3. โมทีฟ (Motif) เพื่อหาพัฒนาการของรูปแบบที่เปลี่ยนแปลงไปในสองทศวรรษของภาพยนตร์แวมไพร์ ภาพยนตร์แวมไพร์ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา (ค.ศ. 1992 - 2012) เป็นเรื่องเล่ากึ่งตำนาน สร้างจากวรรณกรรม หรือนำมาเล่าผ่านมุมมองใหม่ โดยแวมไพร์มีลักษณะรูปลักษณ์ภายนอกที่แตกต่างจากมนุษย์ มีกฎเกณฑ์ วิถีชีวิต และวัฒนธรรมในแบบของตน สื่อถึงคนชายขอบหรือคนกลุ่มน้อยในสังคม ในส่วนของการเปลี่ยนด้านรูปแบบที่เกิดขึ้นภาพยนตร์แวมไพร์ได้แตกแขนงไปสู่ประเภทอื่นๆ ของภาพยนตร์ ทั้งโรแมนติก ดราม่า แอ็คชั่น สยองขวัญ และตลกล้อเลียน ต่อมาตัวละครแวมไพร์ได้เข้ามาอยู่เคียงข้างมนุษย์อย่างใกล้ชิดมากขึ้น ไร้ซึ่งที่มาที่ไปที่ชัดเจน การปรากฏตัวของแวมไพร์จึงผสมผสานอยู่ร่วมกับชีวิตธรรมดาของมนุษย์ทั่วไป ภาพยนตร์แวมไพร์อาศัยความรู้เดิมที่ตกทอดมาจากตัวละครที่ผู้ชมเข้าใจจากประวัติศาสตร์ โดยมีเคานท์แดร็กคิวล่า (Count Dracula) เป็นต้นแบบ เมื่อภาพยนตร์แวมไพร์ร่วมสมัยนำลักษณะเหล่านี้มาผสมผสานข้ามประเภทกันของภาพยนตร์ จึงกระตุ้นให้เกิดความแปลกใหม่อยู่เสมอ แม้จะเป็นการผลิตซ้ำหรือดัดแปลงจากภาพยนตร์แวมไพร์ยุคคลาสสิกก็ตาม

วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555