วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับการสร้างสรรค์ "มู้ดแอนด์โทน" (Mood and Tone) ในงานออกแบบงานสร้างในภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ 2. ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการรับรู้ "มู้ดแอนด์โทน" (Mood and Tone) ของผู้ชม ในการออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ โดยดำเนินการวิจัยแบบผสมผสานเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากฝ่ายผู้สร้าง การสนทนากลุ่มและการใช้แบบสอบถาม ในการเก็บข้อมูลจากฝ่ายผู้ชม ภาพยนตร์ตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ภาพยนตร์เรื่อง "เด็กหอ" (2549) และเรื่อง "เปนชู้กับผี" (2549) ผลการวิจัยพบว่า ผู้ชมมีการรับรู้มู้ดแอนด์โทนของภาพยนตร์สอดคล้องกับแนวคิดของฝ่ายผู้สร้าง โดยมีระดับการรับรู้จากปัจจัยงานออกแบบงานสร้างแต่ละปัจจัยมากน้อยแตกต่างกัน ซึ่งแบ่งได้เป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มปัจจัยงานออกแบบงานสร้างที่มีผลต่อการรับรู้มู้ดแอนด์โทนมากที่สุด คือ มุมกล้อง กลุ่มปัจจัยที่มีผลต่อการรับรู้อันดับที่สอง ได้แก่ สีและฉากสถานที่ กลุ่มปัจจัยที่มีผลต่อการรับรู้อันดับที่สาม ได้แก่ อุปกรณ์ประกอบฉาก แสงเงาและเวลา ส่วนกลุ่มปัจจัยที่มีผลต่อการรับรู้มู้ดแอนด์โทนน้อยที่สุด ได้แก่ การแต่งหน้าทรงผมและเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย ผู้ชมที่มีอายุน้อยมีการรับรู้มู้ดแอนด์โทนได้ดีกว่าผู้ชมอายุมาก และผู้ชมเพศชายกับหญิงมีการรับรู้ไม่แตกต่างกัน นอกจากนี้ยังพบอีกว่า การออกแบบงานสร้างภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญที่มีประสิทธิภาพ มีหัวใจสำคัญอยู่ 3 ประการ อันได้แก่ 1. ความสมจริงและกลมกลืนไปกับเรื่องราว 2. การสนับสนุนบทภาพยนตร์และส่งเสริมการเล่าเรื่อง 3. การออกแบบงานสร้างภาพยนตร์เพื่อนำอารมณ์ผู้ชมไปสู่แนวทางมู้ดแอนด์โทนที่กำหนดไว้