โครงงานทางจิตวิทยานี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2556

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อมุ่งศึกษาถึงบทบาทกำกับของการเห็นคุณค่าในตนเองแบบแอบแฝงต่อผลของการมองจากมุมของผู้อื่นต่อการลดเจตคติรังเกียจกลุ่มแบบแอบแฝง โดยกลุ่มตัวอย่างนักศึกษามหาวิทยาลัยระดับชั้นปริญญาตรี จำนวน 156 คน (เพศชาย 76 คน เพศหญิง 80 คน อายุเฉลี่ย 19.85 ปี) ทำการทดสอบการเชื่อมโยงการเห็นคุณค่าในตนเองแบบแอบแฝง อ่านบทความเกี่ยวกับชีวิตของชาวกัมพูชาและถูกบอกให้พยายามมองจากมุมของบุคคลนั้น (กลุ่มทดลอง) หรือ ให้มองด้วยใจที่เป็นกลาง (กลุ่มควบคุม) และทำการทดสอบการเชื่อมโยงเจตคติรังเกียจกลุ่มต่อชาวกัมพูชาแบบแอบแฝง ผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงชั้นแสดงว่า การเห็นคุณค่าในตนเองแบบแอบแฝงไม่มีอิทธิพลปฏิสัมพันธ์กับการมองจากมุมของผู้อื่นในการทำนายการลดเจตคติรังเกียจกลุ่มแบบแอบแฝง ซึ่งไม่สนับสนุนสมมติฐานที่ตั้งไว้ อย่างไรก็ตาม ผลการวิจัยพบผลหลักของการมองจากมุมของผู้อื่นและการเห็นคุณค่าในตนเองแบบแอบแฝงในฐานะตัวทำนายทางบวกของเจตคติรังเกียจกลุ่มแบบแอบแฝง แสดงให้เห็นว่า บุคคลที่มองจากมุมของผู้อื่นจะยิ่งมีเจตคติรังเกียจกลุ่มสูงกว่าบุคคลที่ไม่ได้มองจากมุมของผู้อื่น และยิ่งบุคคลมีการเห็นคุณค่าแห่งตนแบบแอบแฝงสูงก็จะยิ่งมีเจตคติรังเกียจกลุ่มสูงขึ้น