วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อต้องการหาความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่าง พฤติกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การ กับผลการประเมินการปฏิบัติงานโดยกำจัดอิทธิพลของความชอบ โดยกลุ่มตัวอย่างในครั้งนี้ คือ ผู้บังคับบัญชาซึ่งเป็นผู้ประเมินผลการปฏิบัติงานของพนักงาน และพนักงาน โดยผู้วิจัยทำการสุ่มตัวอย่าง จำนวน 566 คน (ผู้บังคับบัญชาจำนวน 283 คน พนักงานจำนวน 283 คน) โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัยจำนวน 2 ชุด เป็นแบบสอบถามสำหรับผู้บังคับบัญชาประเมินพนักงาน และพนักงานประเมินตนเอง ซึ่งในแบบสอบถามจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ แบบสอบถามพฤติกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การ ความชอบของผู้บังคับบัญชาที่มีต่อพนักงาน และผลการประเมินการปฏิบัติงานครั้งล่าสุดของพนักงาน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ครั้งนี้ คือ สหสัมพันธ์เชิงซ้อน และสหสัมพันธ์เชิงส่วน ผลการศึกษาพบว่า ความชอบเป็นตัวแปรสื่อระหว่างพฤติกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การ กับผลการประเมินการปฏิบัติงาน โดยเมื่อหาค่าความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การกับผลการประเมินการปฏิบัติงานโดยมิได้กำจัดอิทธิพลของความชอบ พบว่ามีค่าความสัมพันธ์เท่ากับ .71 (p<.01) แต่เมื่อกำจัดอิทธิพลของความชอบ พบว่ามีค่าความสัมพันธ์เท่ากับ .32 (p<.01) และเมื่อทำการศึกษาพฤติกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การโดยแบ่งตามลักษณะของ พฤติกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การ พบว่าพฤติกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การที่มีต่อบุคคลมีค่าความสัมพันธ์กับความชอบ และผลการประเมินการปฏิบัติงานสูงกว่าพฤติกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การที่มีต่อองค์การมีความสัมพันธ์กับความชอบ และผลการประเมินการปฏิบัติงาน (p<.01) แต่เมื่อทำการกำจัดอิทธิพลของความชอบแล้ว พบว่าพฤติกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การที่มีต่อบุคคลมีความสัมพันธ์กับผลการประเมินการปฏิบัติงานไม่แตกต่างกับพฤติกรรมกรรมการเป็นสมาชิกขององค์การที่มีต่อองค์การมีความสัมพันธ์กับผลการประเมินการปฏิบัติงาน (p<.01)