วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดความผันแปรในระบบการวัดของโรงงานตัวอย่าง ซึ่งเป็นโรงงานผลิตกล้องและเลนส์ซูม โดยศึกษาระบบการวัดของเครื่องมือวัด 7 ชนิดแบบผันแปรที่อยู่ในหน่วยงานประกันคุณภาพงาน โดยวิเคราะห์ระบบการวัดทั้งด้านความเที่ยงตรงและความแม่นยำ การวิเคราะห์ความเที่ยงตรงประเมินผลด้วย %ไบอัส พบว่าทุกเครื่องมือวัดมีค่าไบอัสน้อยกว่า 10% ซึ่งสามารถยอมรับได้ ส่วนการวิเคราะห์ความแม่นยำใช้เทคนิค GR&R ประเมินผลกับจำนวนพนักงาน 4 คน โดยใช้ชิ้นงานตัวอย่าง 10 ชิ้น และกำหนดให้พนักงานแต่ละคนวัดค่างานซ้ำ 3 ครั้ง ผลการวิจัยพบว่าเครื่องมือวัด 6 ชนิดมีค่า %GR&R เกินกว่ามาตรฐานกำหนด โดยสาเหตุมาจากวิธีการวัดของพนักงานมีความแตกต่างกัน จึงปรับปรุงแก้ไขลด %GR&R ให้น้อยลง โดยการกำหนดเวลามาตรฐานในเครื่องมือวัดค่าแรงบิด การกำหนดทิศทางในเครื่องมือวัดแรงดึง แรงกด การเพิ่มอุปกรณ์ช่วยจับยึดงาน และการฝึกอบรมให้พนักงานวัดค่างานใหม่ให้ถูกต้องตามมาตรฐานที่กำหนด จนค่า %GR&R อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ แล้วจึงประเมินความมีเสถียรภาพของเครื่องมือวัด โดยการประมาณค่าในแผนภูมิควบคุม พบว่าไม่มีจุดใดที่ออกนอกแผนภูมิควบคุม ซึ่งแสดงถึงทุกเครื่องมือมีความสามารถด้านเสถียรภาพ และรอบการสอบเทียบในปัจจุบันมีความเหมาะสม แล้วจึงปรับปรุงคู่มือมาตรฐานการปฏิบัติงานใหม่ให้ละเอียดมากขึ้นเพื่อเป็นแนวทางให้โรงงานตัวอย่างนำไปประยุกต์ใช้ประเมินระบบการวัดในหน่วยงานอื่นๆ