วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาผลของการอบอุ่นร่างกายด้วยการฝึกซ้อมพัตต์เป็นระยะเวลานานต่อค่าความแตกต่างระหว่างมุมของแนวไหล่และแนวสะโพกสูงสุดขณะเริ่มลงไม้ (X-factors stretch) ต่อประสิทธิภาพการสวิงกอล์ฟด้วยหัวไม้หนึ่ง เป็นการศึกษาวิจัยเชิงทดลองแบบไขว้ ผู้เข้าร่วมการวิจัยเป็นนักกอล์ฟชายระดับมหาวิทยาลัย อายุระหว่าง 20.13 ± 1.68 ปี แต้มต่อ 4.13 ± 2.77 จำนวน 15 คน ใช้การจำลองสถานการณ์การอบอุ่นร่างกายเสมือนจริง ได้แก่ การยืดเหยียดกล้ามเนื้อ การซ้อมสวิง และการซ้อมพัตต์ในระยะเวลา 20 และ 40 นาที ทำการบันทึกภาพสะท้อนแสงแบบสามมิติ และทำการทดสอบความทนทานของกล้ามเนื้อ Trunk extensor ด้วยวิธี the Biering Sorensen test วัดผลจากการตีหัวไม้หนึ่ง ก่อนและหลังการพัตต์ ผลจากการศึกษาพบว่า การทดสอบความทนทานของกล้ามเนื้อ Trunk extensor ในกลุ่มการพัตต์ 20 นาที และกลุ่มการพัตต์ 40 นาที มีค่าลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ( ร้อยละ 13.24 และ 15.12 ตามลำดับ) มุมของแนวไหล่และแนวสะโพกสูงสุดขณะเริ่มลงไม้ ความเร็วของหัวไม้หนึ่ง มีค่าลดลงอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อทำการศึกษามุมของแนวไหล่และแนวสะโพกสูงสุดขณะเริ่มลงไม้ต่อค่าความเร็วของหัวไม้ พบว่า กลุ่มพัตต์ 20 นาที ไม่มีความแตกต่างอย่างชัดเจน แต่ในกลุ่มพัตต์ 40 นาที นักกอล์ฟ 2 จาก 14 คน มีมุมของแนวไหล่และแนวสะโพกสูงสุดขณะเริ่มลงไม้ลดลงมากกว่า 2 องศา ส่งผลให้ความเร็วของไม้มีค่าลดลงอย่างชัดเจน