วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการดื่มนมช็อคโกแลตก่อนการออกกำลังกายกับเครื่องดื่มกลูโคสที่มีต่อคาร์โบไฮเดรตออกซิเดชั่น และระยะเวลาการออกกำลังกายจนเหนื่อยหมดแรงในเยาวชนชาย โดยมี กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพศชายที่มีอายุระหว่าง 18 – 23 ปี จำนวน 14 คน ทำการทดลองเป็นรูปแบบไขว้ (Crossover Design) โดยกลุ่มตัวอย่างทุกคนได้รับเครื่องดื่ม 3 ชนิดก่อนการออกกำลังกาย ได้แก่ เครื่องดื่มหลอกที่มีส่วนผสมของสารให้ความหวานกับกลิ่นผลไม้ เครื่องดื่มกลูโคส และนมช็อคโกแลต ในระดับครั้งละ 5 มิลลิลิตรต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม ทำการออกกำลังกายหลังจากดื่มเครื่องดื่มต่าง ๆ 1 ชั่วโมงด้วยการเดินหรือวิ่งบนลู่กลด้วยความหนัก 70% ของสมรรถภาพการใช้ออกซิเจนสูงสุดจนเหนื่อยหมดแรง วัดตัวแปรต่าง ๆ ดังนี้ อัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิตขณะหัวใจบีบตัว ความดันโลหิตขณะหัวใจคลายตัว ตัวแปรด้านการออกซิเดชั่น ได้แก่ การออกซิเดชั่นของคาร์โบไฮเดรต การออกซิเดชั่นของไขมัน ระดับน้ำตาลในเลือด ระดับกรดแลคติกในเลือด และระยะเวลาในการออกกำลังกายจนเหนื่อยหมดแรง ผลการวิจัยพบว่า 1. ไม่พบความแตกต่างของอัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิตขณะหัวใจบีบตัว และความดันโลหิตขณะหัวใจคลายตัวหลังการดื่มเครื่องดื่มทั้ง 3 ชนิด 2. ไม่พบความแตกต่างของการออกซิเดชั่นของไขมัน และเปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนแปลงของระดับกรดแลคติกในเลือดระหว่างกลุ่มในทุกช่วงเวลา อย่างไรก็ตาม พบว่าขณะออกกำลังกายจนเหนื่อยหมดแรงกลุ่มนมช็อคโกแลตมีการออกซิเดชั่นของคาร์โบไฮเดรตที่สูงกว่า และมีการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำตาลในเลือดที่ต่ำกว่ากลุ่มเครื่องดื่มหลอก และกลุ่มเครื่องดื่มกลูโคสอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. กลุ่มนมช็อคโกแลตมีระยะเวลาของการออกกำลังกายยาวนานกว่ากลุ่มเครื่องดื่มหลอก และกลุ่มเครื่องดื่มกลูโคสอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่า การดื่มนมช็อคโกแลตช่วยทำให้ออกกำลังกายได้ระยะเวลานานขึ้น โดยการดื่มนมช็อคโกแลตช่วยเพิ่มการออกซิเดชันของคาร์โบไฮเดรต และชะลอการลดลงของระดับน้ำตาลในเลือดขณะออกกำลังกายที่ยาวนาน