วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

จุดประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ ศึกษาการกำจัดกลีเซอรีนออกจากไบโอดีเซลที่เตรียมจากน้ำมันประกอบอาหารที่ใช้แล้วโดยใช้ถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยเป็นตัวดูดซับ สังเคราะห์ไบโอดีเซลผ่านกระบวนการทรานส์เอสเทอริฟิเคชันโดยใช้เบสเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยเตรียมจากการนำเมล็ดลำไยมากระตุ้นด้วยสารละลายซิงค์คลอไรด์ที่อัตราส่วนเมล็ดลำไยต่อซิงค์คลอไรด์เท่ากับ 1:2 จากนั้นนำมาเผาที่อุณหภูมิ 800 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 3 ชั่วโมง ตัวแปรที่ศึกษา ได้แก่ ขนาดของตัวดูดซับ เวลาที่ใช้ในการดูดซับ และ ปริมาณของตัวดูดซับ ผลการศึกษาพบว่าสภาวะที่เหมาะสมในการกำจัดกลีเซอรีน คือ ขนาดตัวดูดซับ 100-120 เมช รอบการเขย่า 200 รอบต่อนาที เวลาในการดูดซับ 20 นาที และปริมาณตัวดูดซับร้อยละ 5 โดยน้ำหนัก ประสิทธิภาพการดูดซับของถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไย คือ 84.60% ถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยมีค่าการดูดซับไอโอดีนสูงสุดเท่ากับ 524.22 มิลลิกรัมต่อกรัม และ ค่าการดูดซับเมทิลีนบลูสูงสุด 56.42 มิลลิกรัมต่อกรัม พื้นที่ผิวจำเพาะและขนาดรูพรุนเฉลี่ยของถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยมีค่า 296.72 ตารางเมตรต่อกรัม และ 2.75 นาโนเมตร ตามลำดับ ไอโซเทอมการดูดซับกลีเซอรีนของการศึกษานี้สอดคล้องกับไอโซเทอมการดูดซับแบบฟรุนดิช เปรียบเทียบประสิทธิภาพการดูดซับกลีเซอรีนระหว่างถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยและถ่านกัมมันต์ทางการค้าพบว่าถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยมีประสิทธิภาพการดูดซับดีกว่าถ่านกัมมันต์ทางการค้า กระบวนการดูดซับนี้ให้คุณภาพไบโอดีเซลใกล้เคียงการล้างด้วยน้ำ โดยเฉพาะค่าความหนืดและค่าความเป็นกรด อยู่ในช่วงมาตรฐานคุณภาพไบโอดีเซล