วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การศึกษาประสิทธิภาพในการดูดซับ แคดเมียม (ประจุ+2) โครเมียม (ประจุ+3) และอาร์เซนิค (ประจุ+5) จากน้ำเสียสังเคราะห์ด้วยดินเบา ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ความเข้มข้นของสารละลายโลหะหนัก ปริมาณดินเบา ค่าพีเอชของสารละลายและช่วงเวลาสัมผัส มีผลต่อประสิทธิภาพในการดูดซับ จากการศึกษาพบว่าสภาวะที่เหมาะสมในการดูดซับแคดเมียมคือ ความเข้มข้นของแคดเมียมเท่ากับ 40 มก. ต่อลิตร ใช้ดินเบาปริมาณ 2.0 ก. ค่าพีเอชของสารละลายเท่ากับ 5 เขย่าด้วยความเร็ว 100 รอบต่อนาที และช่วงเวลาสัมผัส 10 ชั่วโมง โดยประสิทธิภาพในการกำจัดเท่ากับ 99.92% สำหรับการดูดซับโครเมียมสภาวะที่เหมาะสม คือ ความเข้มข้นของโครเมียม เท่ากับ 40 มก.ต่อลิตร ใช้ดินเบาปริมาณ 1.0 ก. กับค่าพีเอชของสารละลายเท่ากับ 4 เขย่าด้วยความเร็ว 100 รอบต่อนาที และช่วงเวลาสัมผัส 10 ชั่วโมง โดยประสิทธิภาพในการกำจัดเท่ากับ 98.82% จากการศึกษาพบว่าดินเบาไม่เหมาะสม ที่จะใช้ในการดูดซับอาร์เซนิคในช่วงความเข้มข้นที่ศึกษา แต่สามารถดูดซับได้ดีเมื่อนำดินเบาไปเผาที่อุณหภูมิ 800ํC เป็นเวลา 6 ชั่วโมงมาใช้ในการดูดซับ พบว่าสามารถใช้กำจัดอาร์เซนิคได้ดี โดยสภาวะที่เหมาะสมคือ ความเข้มข้นของอาร์เซนิค เท่ากับ 40 มก. ต่อลิตร ใช้ดินเบาเผาปริมาณ 1.0 ก. กับค่าพีเอชของสารละลายเท่ากับ 4 เขย่าด้วยอัตราเร็ว 100 รอบต่อนาที และช่วงเวลาสัมผัสเท่ากับ 6 ชั่วโมง ซึ่งให้ประสิทธิภาพในการกำจัดสูงถึง 99.96% ผลการทดสอบไอโซเทอมการดูดซับพบว่า การดูดซับแคดเมียมด้วยดินเบานั้นสัมพันธ์กับ สมการไอโซเทอมการดูดซับของฟรุนดลิช การดูดซับโครเมียมด้วยดินเบานั้น ไม่เป็นไปตามสมการไอโซเทอมของการดูดซับ เนื่องจากประสิทธิภาพในการกำจัดโครเมียมด้วยดินเบานั้น เกิดจากการตกตะกอนเป็นส่วนใหญ่ และการดูดซับอาร์เซนิคด้วยดินเบาเผานั้น สัมพันธ์กับสมการไอโซเทอมการดูดซับของแลงมัวร์ ผลการทดสอบการคายออกจากผิวของโลหะหนักทั้ง 3 ชนิด โดยวิธี Leaching test พบว่า ปริมาณแคดเมียมและโครเมียม มีการชะละลายออกมาไม่เกินค่ามาตรฐานที่กระทรวงอุตสาหกรรมกำหนด แต่ปริมาณอาร์เซนิคที่ชะละลายออกมามีค่าสูงเกินกว่าค่ามาตรฐาน ผลการกำจัดโครเมียม อาร์เซนิคและตะกั่วในน้ำเสียจากโรงงานผลิตแบตเตอรี่ ซึ่งมีความเข้มข้นเท่ากับ 0.23 0.42 และ 5.89 มก. ต่อลิตร ตามลำดับ พบว่าดินเบามีประสิทธิภาพในการกำจัดได้มากกว่า 99%