วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ เพื่อศึกษาการกัดกร่อน และสร้างสมการ ที่ใช้ในการคาดคะเนการกัดกร่อนของวัสดุ 4 ชนิด ได้แก่ อิฐเก่า อิฐปัจจุบัน ปูนปั้นเก่า และปูนปั้นปัจจุบัน โดยทำการออกแบบและพัฒนาเครื่องมือเพื่อสร้างสภาวะสมมติในการทดสอบการกัดกร่อนแบบเร่ง โดยให้วัสดุสัมผัสก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ที่ความเข้มข้น ต่างๆ 5 ความเข้มข้น ได้แก่ 50, 100, 200, 400 และ 800 ส่วนในล้านส่วน เป็นระยะเวลา 10 สัปดาห์ ที่อุณหภูมิ 29.5+-2 องศาเซลเซียส และที่ความชื้นสัมพัทธ์ 65+-10 เปอร์เซนต์ แล้วศึกษาการกัดกร่อนที่เกิดขึ้น ได้แก่ ศึกษาลักษณะพื้นผิวของวัตถุด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนแบบส่องกราด วิเคราะห์โครงสร้างวัสดุด้วยเทคนิคการเลี้ยวเบนของรังสีเอ็กซ์ และทำการหาเปอร์เซนต์น้ำหนักที่หายไป เพื่อนำไปคำนวณหาสมการอัตราการกัดกร่อน จากผลการทดลองพบว่าหลังสัมผัสก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์มีเกลือซัลเฟตเกิดขึ้นบนวัสดุ และวัสดุมีน้ำหนักหายไป โดยอัตราการกัดกร่อนขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ เวลาในการสัมผัสและชนิดของวัสดุ ซึ่งวัสดุที่สัมผัสก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ที่ความเข้มข้นสูง จะเกิดการกัดกร่อนสูง โดยวัตถุที่เกิดการกัดกร่อนมากที่สุด ได้แก่ ปูนปั้นเก่า รองลงมาคือปูนปั้นปัจจุบัน อิฐเก่า และอิฐปัจจุบัน ตามลำดับ และระยะวลาที่วัสดุสัมผัสก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์นานก็ยิ่งเกิดการกัดกร่อนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ