วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การเล่นคำด้วยวิธีซ้ำตัวอักษรจากคำเดิมเป็นวิธีการเล่นคำที่พบมากในเว็บไซต์เครือข่ายทางสังคม ซึ่งการเล่นคำโดยส่วนใหญ่จะสร้างความกำกวมให้กับระบบประมวลผลทางภาษามนุษย์ เช่น ระบบสังเคราะห์เสียง งานวิจัยนี้แสดงสถิติการเกิดของการเล่นคำด้วยวิธีซ้ำตัวอักษรจากข้อความในเว็บไซต์เครือข่ายทางสังคมจำนวน 102,586 ชิ้นข้อความ โดยเสนอลักษณะเด่นที่ใช้ในการจำแนกประเภท และกรอบงานสำหรับการจำแนกประเภทเพื่อตรวจจับโทเค็นที่เป็นการเล่นคำด้วยวิธีซ้ำตัวอักษรจากข้อความภาษาไทยในเว็บไซต์เครือข่ายทางสังคม ซึ่งถูกแบ่งเป็นโทเค็นย่อยในระดับคำด้วยเครื่องมือการตัดคำภาษาไทยที่เรียนรู้จากแบบจำลองคอนดิชันแนลแรนดอมฟิลด์ จากนั้นนำเสนอระบบในการแปลงข้อความให้เป็นบรรทัดฐานโดยคำนึงถึงการแปลงเป็นคำอ่าน โดยเสนอวิธีการที่ใช้ในการจัดการโทเค็นที่แตกต่างกัน กรอบงานสำหรับการจำแนกประเภทวิธีการจัดการแปลงให้เป็นบรรทัดฐานที่เหมาะสมกับลักษณะการซ้ำตัวอักษรของโทเค็น ซึ่งจากการวัดผลด้วยชิ้นข้อความจำนวน 48,949 ชิ้นข้อความ แล้วพบว่าระบบตรวจจับการเล่นคำมีความแม่นยำถึง 98.45% ซึ่งมีประสิทธิภาพสูงขึ้นจากการใช้กฎและวิธีเส้นแบ่งฐาน และระบบแปลงให้เป็นบรรทัดฐานสามารถแปลงข้อความที่ตรวจจับได้ได้ถูกต้อง 99.19 % เมื่อตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ