วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การขาดมาตรฐานในการถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันในการเขียนชื่อบุคคลไทยอย่างเหมาะสมทำให้การค้นหาชื่อบุคคลเป็นเรื่องที่ท้าทาย การถอดชื่อของบุคคลอย่างถูกต้องจะเป็นส่วนสำคัญในการค้นหาเอกสารที่เป็นภาษาอังกฤษที่เกี่ยวข้องกับบุคคลนั้นจากชื่อของบุคคลที่สะกดด้วยตัวอักษรไทยเพียงอย่างเดียว แต่การถอดอักษรบนพื้นฐานจากการออกเสียงชื่อของบุคคลเหล่านั้นโดยตรงมักจะนำไปสู่ความผิดพลาดจากการสะกดชื่อด้วยอักษรโรมันคนละแบบกับที่เจ้าของใช้เนื่องจากการสะกดด้วยอักษรไทยกับอักษรโรมันไม่ได้สัมพันธ์กันแบบ 1 ต่อ 1 ทั้งยังมีความนิยมส่วนบุคคลเข้ามาเกี่ยวข้องอีกด้วย งานวิจัยนี้เสนอวิธีการถอดอักษรโดยพิจารณาความนิยมในการใช้เข้ามาเกี่ยวข้อง โดยการแบ่งชื่อบุคคลไทยเป็นสายลำดับของแกรมซึ่งเป็นหน่วยย่อยที่ลักษณะคล้ายพยางค์ที่มีการบังคับจากระบบการเขียนและการออกเสียงทั้งจากภาษาไทยและภาษาอังกฤษ รวบรวมนำมาสร้างเป็นพจนานุกรมแกรมสะสมจากชื่อบุคคลไทย 130,000 ชื่อ ใช้แบบจำลองทางสถิติเข้ามาช่วยในการฝึกฝนบนพื้นฐานของแกรม เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีการที่ใช้เป็นฐานซึ่งให้ผลความถูกต้องของการถอดอักษร 18 % วิธีการนี้ให้ผลที่ดีกว่าโดยให้ความถูกต้องของการถอด 46% - 75 % ของชื่อบุคคลที่สะกดอักษรโรมันเมื่อจำนวนของตัวเลือกที่จะเป็นคำตอบมากขึ้นจาก 1 ถึง 15.