วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอเงื่อนไขการจำแนกรูปแบบเหตุการณ์ผิดพร่องบนสายส่งแบบอัตโนมัติจากข้อมูลของเครื่องบันทึกความผิดพร่องแบบดิจิทัลที่ระดับแรงดัน 500 กิโลโวลต์ 230 กิโลโวลต์ และ 115 กิโลโวลต์ โดยจำแนกเหตุการณ์ผิดพร่องเป็น 8 รูปแบบ ได้แก่ 1) ความผิดพร่องที่เกิดขึ้นถาวร 2) ความผิดพร่องที่เกิดขึ้นชั่วคราว 3) เกิดความผิดพร่องบนสายส่งใกล้เคียง และอุปกรณ์ป้องกันหลักทำงานถูกต้อง 4) อุปกรณ์ป้องกันสำรองระยะไกลทำงานแทนอุปกรณ์ป้องกันหลัก 5) เกิดความผิดพร่องด้านแรงต่ำของหม้อแปลง 115/22 kV 6) เกิดความผิดพร่องบนสายส่ง 115 kV ที่เชื่อมต่อระหว่างระบบส่งและระบบจำหน่าย 7) เกิดความผิดพร่องบนสายส่งที่เชื่อมต่อกับโรงไฟฟ้า 8) อุปกรณ์ป้องกันทำงานแต่ไม่เกิดความผิดพร่องในระบบ การประเมินประสิทธิภาพของเงื่อนไขการจำแนกรูปแบบเหตุการณ์ผิดพร่องทำโดยการทดสอบกับข้อมูลจากเครื่องบันทึกความผิดพร่องแบบดิจิทัลที่บันทึกข้อมูลระหว่างปี พ.ศ. 2552-2555 จำนวน 320 เหตุการณ์ แล้วนำผลที่ได้ไปเปรียบเทียบกับรายงานเหตุการณ์ความผิดพร่องที่จัดทำโดยเจ้าหน้าที่ของการไฟฟ้า เงื่อนไขที่นำเสนอสามารถจำแนกเหตุการณ์ผิดพร่องอย่างรวดเร็วด้วยความแม่นยำร้อยละ 95 ดังนั้นจึงสามารถนำไปพัฒนาระบบผู้เชี่ยวชาญเพื่อช่วยฟื้นฟูระบบไฟฟ้าหลังจากความผิดพร่องเกิดขึ้นได้