วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การทำงานของรีเลย์แบบระยะทางที่ใช้ป้องกันสายส่งตามปกตินั้นจะอาศัยการวัดค่าอิมพีแดนซ์ที่ปรากฏในสายส่ง เมื่อเกิดความผิดพร่องขึ้นในระบบอิมพีแดนซ์ผิดพร่องหรือการจ่ายกระแสของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าจะทำให้ค่าอิมพีแดนซ์ที่ปรากฏเปลี่ยนไปซึ่งอาจเป็นสาเหตุของการเกิด Overreach หรือ Underreach ของรีเลย์ ด้วยเหตุนี้การปรับตั้งค่าของรีเลย์ให้ทำงานได้ถูกต้องสมบูรณ์จึงเป็นไปได้ยาก ดังนั้นวิทยานิพนธ์นี้ จะนำเสนอถึงการประยุกต์ใช้เครือข่ายประสาทเทียมในการป้องกันสายส่งไฟฟ้า เนื่องจากเครือข่ายประสาทเทียมมีความยืดหยุ่นต่อการแยกแยะลักษณะความผิดพร่องต่างๆ แม้ว่าสภาวะต่างๆของระบบไฟฟ้าจะเปลี่ยนแปลงไป ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ได้ทำการประยุกต์ใช้เครือข่ายประสาทเทียมเพื่อป้องกันสายส่งไฟฟ้า โดยการจำลองความผิดพร่องที่เกิดขึ้นกับสายส่งที่สภาวะต่างๆ เช่น มุมแรงดันของบัส, ระยะบนสายส่งที่เกิดความผิดพร่อง และขนาดอิมพีแดนซ์ความผิดพร่อง ฯลฯ แล้วนำค่าพารามิเตอร์ที่ได้ไปทำการสอนและปรับปรุงเครือข่ายประสาทเทียม จากนั้นจึงทำการเปรียบเทียบผลที่ได้กับการป้องกันสายส่งด้วยรีเลย์ระยะทางแบบโมห์