วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการรับแรงในแนวแกนของเหล็กเสริมตามยาวโดยใช้แบบจำลองไฟเบอร์ในการวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม OpenSeesในการวิเคราะห์ได้แบ่งการวิเคราะห์เป็นสองส่วนคือ การวิเคราะห์แบบจำลองเหล็กเสริมตามยาวที่มีการค้ำยันและไม่มีการค้ำยันทางด้านข้าง ในการวิเคราะห์แบบจำลองที่มีค้ำยันทางด้านข้าง ใช้ขนาดหน้าตัดเส้นผ่านศูนย์กลาง 25 มม. อัตราส่วนความยาวต่อเส้นผ่านศูนย์กลาง (L/D) เท่ากับ 16การเยื้องศูนย์เริ่มต้นเท่ากับ 0.001 ที่กึ่งกลางของแบบจำลอง กำลังที่จุครากเท่ากับ 400 เมกกะปาสคาล และอัตราส่วนการพัฒนากำลังหลังจุดคราก (strain hardening, b) เท่ากับ 0.01 โดยพิจารณาพฤติกรรมของค้ำยันแบบเป็นเชิงเส้นและไม่เป็นเชิงเส้น โดยพิจารณาตัวแปรต่างๆได้แก่ สติฟเนสของค้ำยัน และ กำลังที่จุดครากของค้ำยันแบบจำลองที่มีค้ำยันแบบเป็นเชิงเส้นที่ L/D เท่ากับ 16 เมื่อเพิ่มสติฟเนสของค้ำยันมากขึ้นจนกระทั่งประมาณ 9-12%ของสติฟเนสต้านทานการเสียรูปทางด้านข้างของเหล็กเสริมตามยาวพบว่ากำลังหลังจุดครากใกล้เคียงแบบจำลองที่ไม่มีการค้ำยันทางด้านข้างที่มีอัตราส่วน L/D เท่ากับ 8 การเสียรูปด้านข้างเกิดมากที่สุดที่กึ่งกลางของแบบจำลอง เมื่อสติฟเนสของค้ำยันเกิน 20 %การเสียรูปด้านข้างที่เกิดมากที่สุดที่ L/4จากปลายทั้งสองของแบบจำลองโดยประมาณ แบบจำลองที่มีค้ำยันแบบไม่เป็นเชิงเส้นนั้นเมื่อค้ำยันถึงจุดครากกำลังหลังจุครากของเหล็กเสริมตามยาวจะลดลงอย่างกะทันหัน การเสียรูปทางด้านข้างของแบบจำลองมีค้ำยันแบบไม่เป็นเชิงเส้นเกิดมากที่สุดที่กึ่งกลางของแบบจำลองเมื่อค้ำยันถึงจุดคราก