วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

วิทยานิพนธ์นี้ทำการทดลองเพื่อสอบทวนกฎสัดส่วนสำหรับปัญหาการโก่งงอของแผ่นคอมโพสิต มีการออกแบบและสร้างชุดทดลองเพื่อใช้ในการทดลอง แผ่นคอมโพสิตที่ใช้ในการทดลองมีการวางตัวของเส้นใยสามแบบคือ [0/90][subscript 2s] [0[subscript 2]/90[subscript 2]][subscript 2s] และ [0/90][subscript 4s] มีเงื่อนไขขอบเขตแบบต่างๆ คือ เงื่อนไขขอบเขตแบบง่ายทั้งสี่ด้าน (SSSS) เงื่อนไขขอบเขตแบบง่ายสามด้านและแบบอิสระหนึ่งด้าน (SSSF) และเงื่อนไขขอบเขตแบบง่ายสองด้านและแบบอิสระสองด้าน (SFSF) ค่าภาระการโก่งงอจากการทดลองหาได้โดยการเขียนกราฟความสัมพันธ์ระหว่างภาระกระทำในแนวระนาบและระยะการเคลื่อนที่นอกระนาบ แล้วนำค่าภาระการโก่งงอของแบบจำลองจากการทดลองมาคำนวณหาค่าภาระการโก่งงอของต้นแบบโดยใช้กฎสัดส่วน จากนั้นนำค่าภาระการโก่งงอของต้นแบบจากทฤษฎีความคล้ายมาเปรียบเทียบกับค่าจากการทดลองเพื่อหาความแม่นยำของกฎสัดส่วน ค่าเปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนเฉลี่ยในกรณีที่แบบจำลองและต้นแบบมีความคล้ายแบบสมบูรณ์และกรณีความคล้ายบางมีค่าเท่ากับ -5.9+-8.7% และ 6.1+-11.4% ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกับชิ้นงาน SSSF เปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนเฉลี่ยของชิ้นงาน SFSF มีค่าน้อยกว่าเพราะความคล้ายของเงื่อนไขขอบเขตแบบอิสระมีมากกว่า มีการนำความไม่สม่ำเสมอของความหนาของแผ่นคอมโพสิตมาใช้ในการวิเคราะห์ผลการทดลอง จาก 124 คู่ของการเปรียบเทียบพบว่าค่าภาระการโก่งงอจากการทดลองมีเพียง 14 คู่เท่านั้นที่อยู่นอกช่วงบนและล่างของค่าภาระการโก่งงอจากทฤษฎีความคล้าย ดังนั้นกฎสัดส่วนได้รับการยืนยันจากผลการทดลองและน่าจะมีประโยชน์ในการหาค่าภาระการโก่งงอบนเงื่อนไขขอบเขตที่มีความซับซ้อนหรือชิ้นงานที่ไม่สามารถทำการทดลองหาค่าภาระการโก่งงอได้ที่ขนาดชิ้นงานจริง