วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

รวบรวมดัชนีปริจเฉทในการสนทนาแบบกันเองของผู้พูดภาษาไทยกรุงเทพฯ พร้อมทั้งศึกษาหน้าที่ในปริเฉทของดัชนีปริจเฉทแต่ละดัชนี โดยใช้กรอบทฤษฏีของ Deborah Schiffrin (1987) ข้อมูลที่ใช้เป็นบทสนทนาแบบกันเองที่ผู้ร่วมสนทนาเป็นผู้พูดภาษาไทยกรุงเทพฯ มีความยาวรวมทั้งสิ้น 60 นาที 20 วินาที ผลการวิจัย พบดัชนีปริจเฉทในข้อมูลทั้งสิ้น 61 ดัชนี แต่ละดัชนีอาจประกอบดัวยรูปดัชนีมากกว่าหนึ่งรูป และแต่ละรูปดัชนีอาจมีหลายรูปแปร ดัชนีปริจเฉททั้ง 61 ดัชนีนี้นำมาจำแนกได้เป็น 5 กลุ่มใหญ่ตามการแสดงหน้าที่หลักในระนาบ 5 ระนาบของปริจเฉท คือ ระนาบโครงสร้างเนื้อความ ระนาบโครงสร้างผลัด ระนาบโครงสร้างวัจนกรรม ระนาบกรอบผู้ร่วมสนทนา และระนาบสถานะของเนื้อหา ดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบโครงสร้างเนื้อความมีจำนวน 21 ดัชนี ดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบโครงผลัดมีจำนวน 3 ดัชนี ดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบโครงสร้างวัจนกรรมมีจำนวน 10 ดัชนี ดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบกรอบผู้ร่วมสนทนามีจำนวน 24 ดัชนี และดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบสถานะของเนื้อหามีจำนวน 3 ดัชนี ดัชนีปริจเฉทส่วนใหญ่ยังทำหน้าที่รองในระนาบอื่นๆ นอกเหนือจากระนาบที่แสดงหน้าที่หลักด้วย การจัดกลุ่มของดัชนีปริจเฉทตามการแสดงหน้าที่หลักในระนาบปริจเฉท ทำให้เห็นระบบของดัชนีปริจเฉทที่ผู้พูดภาษาไทยกรุงเทพฯในการสนทนาแบบกันเอง