การวิจัยนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อรวบรวมดัชนีปริจเฉทในการสนทนาแบบกันเองของผู้พูดภาษาไทยกรุงเทพฯ พร้อมทั้งศึกษาหน้าที่ในปริจเฉทของดัชนีปริจเฉทแต่ละดัชนี โดยใช้กรอบทฤษฎีของ Deborah Schiffrin(1987) ข้อมูลที่ใช้เป็นบทสนทนาแบบกันเองที่ผู้ร่วมสนทนาเป็นผู้พูดภาษาไทยกรุงเทพฯมีความยาวรวมทั้งสิ้น 60 นาที 20 วินาที ผลการวิจัย พบดัชนีปริจเฉทในข้อมูลทั้งสิ้น 61 ดัชนีแต่ละดัชนีอาจประกอบด้วยรูปดัชนีมากกว่าหนึ่งรูป และแต่ละรูปดัชนีอาจมีหลายรูปแปร ดัชนีปริจเฉททั้ง 61 ดัชนีนี้นำมาจำแนกได้เป็น 5 กลุ่มใหญ่ตามการแสดงหน้าที่หลักในระนาบ5 ระนาบของปริจเฉท คือ ระนาบโครงสร้างเนื้อความ ระนาบโครงสร้างผลัด ระนาบโครงสร้างวัจนกรรม ระนาบกรองผู้ร่วมสนทนา และระนาบสถานะของเนื้อหา ดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบโครงสร้างเนื้อความมีจำนวน 21 ดัชนี ดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบโครงสร้างผลัดมีจำนวน 3 ดัชนี ดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบโครงสร้างวัจนกรรมมีจำนวน 10ดัชนี ดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบกรอบผู้ร่วมสนทนามีจำนวน 24 ดัชนี และดัชนีปริจเฉทซึ่งแสดงหน้าที่หลักในระนาบสถานะของเนื้อหามีจำนวน 3 ดัชนี ดัชนีปริจเฉทส่วนใหญ่ยังทำหน้าที่รองในระนาบอื่น ๆ นอกเหนือจากระนาบที่แสดงหน้าที่หลักด้วย การจัดกลุ่มของดัชนีปริจเฉทตามการแสดงหน้าที่หลักในระนาบของปริจเฉท ทำให้เห็นระบบของดัชนีปริจเฉทที่ผู้พูดภาษาไทยกรุงเทพฯ ในการสนทนาแบบกันเอง