วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ศึกษากวีนิพนธ์ว่าด้วยกวีนิพนธ์ ในกวีนิพนธ์ไทยร่วมสมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ถึงปัจจุบัน จำนวน 210 บท โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะและแนวคิดของกวีนิพนธ์ว่าด้วยกวีนิพนธ์ และเพื่อวิเคราะห์ลักษณะสำคัญของกวีนิพนธ์ว่าด้วยกวีนิพนธ์ ในกวีนิพนธ์ไทยร่วมสมัย จากการศึกษาพบว่า กวีนิพนธ์ว่าด้วยกวีนิพนธ์ เป็นประเภทของกวีนิพนธ์ที่กวีสร้างขึ้นเพื่อแสดงออกถึงแนวคิดกวีศาสตร์สำนึกอันเป็นแนวคิดในการพิจารณาคุณลักษณะ บทบาทหน้าที่ ปรัชญา และหลักการอื่น ๆ ทางวรรณศิลป์ ซึ่งเป็นกระแสสำคัญในกวีนิพนธ์ร่วมสมัย ทั้งในต่างประเทศและในไทย ในกวีนิพนธ์ไทย กวีนิพนธ์ว่าด้วยกวีนิพนธ์เริ่มปรากฏชัดในกวีนิพนธ์ไทยร่วมสมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา ซี่งเป็นช่วงกวีนิพนธ์ไทยเปลี่ยนแปลงทั้งด้านวิธีการนำเสนอและเนื้อหา ส่งผลให้กวีไทยร่วมสมัยสร้างกวีนิพนธ์ว่าด้วยกวีนิพนธ์ขึ้นเพื่อนิยามความหมายของกวีกับกวีนิพนธ์ ทบทวนบทบาทและสถานภาพของตน คุณค่าของกวีนิพนธ์ และกระบวนการเขียน กวีนิพนธ์ว่าด้วยกวีนิพนธ์มีลักษณะสำคัญ 4 ประการ ได้แก่ คุณลักษณะของกวี พันธกิจของกวี คุณค่าของกวีนิพนธ์ และกระบวนการสร้างสรรค์กวีนิพนธ์