วิทยานิพธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

ศึกษาแนวคิดและกระบวนการสร้างวาทกรรมสงครามและสันติภาพในกวีนิพนธ์สงคราม จากสงคราม 5 ครั้ง ได้แก่ สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามเวียดนาม สงครามแบ่งแยกดินแดนคาบสมุทรบอลข่าน และเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ค.ศ. 2001 จากการศึกษากวีนิพนธ์สงครามจำนวนทั้งสิ้น 83 บท พบว่า กวีนิพนธ์สงครามยุคใหม่นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับสงครามสองประการคือ แนวคิดสนับสนุนสงครามและแนวคิดต่อต้านสงคราม แนวคิดสนับสนุนสงครามเป็นวาทกรรมดั้งเดิมของกวีนิพนธ์สงคราม ที่ยอมรับและสนับสนุนความชอบธรรมในการทำสงคราม โดยนำเสนอว่าสงครามเป็นส่วนหนึ่งของวิถีแห่งความเป็นมนุษย์ เป็นกิจกรรมที่กำหนดโดยพระเจ้าและเชื่อว่า สงครามจะสามารถทำให้คนธรรมดากลายเป็นวีรบุรุษได้ ทั้งนี้แนวคิดแบ่งแยกแบบคู่ปรปักษ์กระตุ้นให้เกิดความเชื่อว่า มนุษย์จะสามารถบรรลุถึงสภาวะแห่งสันติภาพได้ด้วยการทำสงคราม แนวคิดต่อต้านสงครามเป็นวาทกรรมหลักของกวีนิพนธ์สงครามยุคใหม่ ซึ่งปฏิเสธความชอบธรรมในการทำสงคราม โดยนำเสนอผลกระทบของสงครามที่มีต่อมนุษย์ทั้งทางร่างกายและจิตใจ วาทกรรมต่อต้านสงครรามสะท้อนทัศนคติในแง่ลบ ที่มนุษย์มีต่อหายนะอันเกิดจากสงครามเบ็ดเสร็จ ซึ่งไม่จำกัดขอบเขตและกลุ่มเป้าหมายในการทำลายล้าง และโต้แย้งแนวคิด "สงครามเพื่อยุติสงคราม" ทั้งนี้กวีนิพนธ์ที่ต่อต้านสงครามแนะว่า การตระหนักถึงผลกระทบอันน่ากลัวของสงคราม จะทำให้มนุษยชาติยุติการสู้รบและอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ