วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาสายพันธุ์ราที่สามารถย่อยสลายพีเอเอชแบบผสมได้เนื่องจากในธรรมชาติมักปนเปื้อนพีเอเอชรวมกันหลายชนิด โดยแยกราจากธรรมชาติได้ 52 สายพันธุ์ แล้วนำมาทดสอบการสร้างเอนไซม์เพอร์ออกซิเดสเบื้องต้นโดยการย่อยสี พบรา 5 สายพันธุ์ที่ย่อยสลายสีทดสอบได้ครบทั้ง 3 ชนิด คือ guaiacol azureB และ phenol red เมื่อนำราทั้ง 5 สายพันธุ์และราอีก 3 สายพันธุ์จากดวงเดือน (2548) และสิริรัตน์ (2548) ไปทดสอบการเจริญบนอาหารแข็งที่มีพีเอเอชแบบผสมของฟลูออรีน ฟีแนนทรีน ฟลูออแรนธีน และไพรีน พบว่าราทั้ง 8 สายพันธุ์สามารถเจริญได้ จึงนำไปทดสอบการย่อยสลายพีเอเอชแบบผสมในอาหารเหลว พบว่ามีรา 4 สายพันธุ์ที่สามารถย่อยสารผสมพีเอเอชทั้ง 4 ชนิดได้ เมื่อนำราทั้ง 4 สายพันธุ์มาทดสอบประสิทธิภาพการย่อยพีเอเอชแบบแยกเดี่ยวโดยใช้ความเข้มข้น 100 ppm ทดลองเป็นเวลา 15 วัน พบว่าราสายพันธุ์ F18 สามารถย่อยสลายฟลูออรีนได้เพียงชนิดเดียวแต่สามารถย่อยได้ถึง 90% T8 ย่อยสลายฟลูออรีน ฟีแนนทรีน และ ฟลูออแรนธีนได้ 72 95 และ 49.5% ตามลำดับ T20 ย่อยสลายฟลูออรีน ฟีแนนทรีน และ ฟลูออแรนธีนได้ 83 87 และ 31% ตามลำดับ และ S5 สามารถย่อยสลายฟลูออรีน ฟีแนนทรีน และไพรีนได้ 60 86 และ 85% ตามลำดับ จากนั้นได้คัดเลือกราเพียง 2 สายพันธุ์คือ T8 และ T20 ไปทดสอบต่อไปเนื่องจากมีประสิทธิภาพการย่อยสลายที่ดีและเจริญได้รวดเร็ว จากการทดสอบปริมาณสายใยราต่อการลดลงของพีเอเอชพบว่าปริมาณสายใยไม่มีผลอย่างชัดเจนต่อการลดลงของพีเอเอช รา T8 และ T20 สามารถทนความเข้มข้นของพีเอเอชได้ถึง 500 ppm แต่เจริญได้ดีที่สุดที่ 100 ppm เมื่อทดสอบสารมัธยันตร์จากการย่อยสลายฟลูออรีนโดยรา T20 โดยการวิเคราะห์ด้วย TLC HPLC GC-MS และ 1H-NMR พบว่าสารมัธยันตร์หนึ่งที่เกิดขึ้น คือ 9-ฟลูออรีนอล สำหรับการพิสูจน์เอกลักษณ์ของราจากการเปรียบเทียบลำดับนิวคลีโอไทด์บริเวณ ITS ของรา 4 สายพันธุ์ที่ทดสอบพบว่า T8 และ T20 มีสายวิวัฒนาการร่วมกับ Phanerochaete sp. S5 มีสายวิวัฒนาการร่วมกับ Lentinus triginus และ F18 คือ Curvularia affinis