วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การศึกษาครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อออกแบบตัวแบบในการพัฒนานวัตกรรมในธุรกิจกระดาษพิมพ์และเขียนของประเทศไทยและประเมินการยอมรับตัวแบบที่พัฒนาขึ้น โดยวิธีการศึกษาจะใช้ข้อมูลจาก 2 แหล่งแบ่งเป็น แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ ได้มาจากการแจกแบบสอบถามไปยังกิจการกลุ่มผู้ผลิตกระดาษ จำนวนทั้งหมด 88 ราย มีผู้ตอบกลับทั้งหมด 31 ราย การสัมภาษณ์เชิงลึกกิจการผู้ผลิตกระดาษพิมพ์และเขียนที่เป็นกรณีศึกษา และแหล่งข้อมูลทุติยภูมิคือแนวคิดทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ผลจากการศึกษาทำให้สามารถแบ่งกลุ่มระดับการพัฒนานวัตกรรมในกลุ่มผู้ผลิตกระดาษโดยใช้ผลรวมของจำนวนการดำเนินกิจกรรมด้านนวัตกรรมมาเป็นเกณฑ์แบ่งด้วยเทคนิคการวิเคราะห์คลัสเตอร์ได้ 3 กลุ่มดังนี้คือ กลุ่มการพัฒนานวัตกรรมระดับสูง ระดับกลาง และระดับต่ำ จากการศึกษาพบว่ามีปัจจัยที่ส่งผลให้กิจการมีการพัฒนานวัตกรรมในระดับสูงมาจากปัจจัยต่างๆดังนี้ ปัจจัยภายในคือมีการกำหนด พันธกิจ วิสัยทัศน์ เป้าหมายกลยุทธ์ มีการวางแผนกลยุทธ์ในการพัฒนานวัตกรรมของกิจการอย่างชัดเจน กิจการได้รับความคุ้มครองทางทรัพย์สินทางปัญญา มีการศึกษาความต้องการของลูกค้า มีการทดสอบตลาดก่อนที่จะนำผลิตภัณฑ์ออกสู่ตลาดจริง มีการประเมินก่อนและหลังการลงทุนด้านนวัตกรรม มีการพัฒนาบุคลากรในด้านต่างๆ เพื่อส่งเสริมให้เกิดการพัฒนา ปัจจัยภายนอกนั้นคือ การหาแหล่งข้อมูลในการพัฒนานวัตกรรมจากหน่วยงานภายนอกและได้รับการสนับสนุนด้านการพัฒนานวัตกรรมจากหน่วยงานภายนอกของกิจการ ส่วนการประเมินตัวแบบในการพัฒนานวัตกรรมในธุรกิจกระดาษพิมพ์และเขียนของประเทศไทย พบว่าผู้ประกอบการมีความเห็นว่าตัวแบบมีขั้นตอนการพัฒนาที่ครบถ้วน มีความเป็นไปได้ในการนำไปใช้งานได้จริง