วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแนวปรากฏการณ์นิยม เพื่อศึกษาประสบการณ์ภายหลังกลับคืนสู่สังคมของผู้ป่วยยาเสพติดที่บำบัดครบโปรแกรม และยังอยู่ในระยะติดตามผล เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ป่วยยาเสพติดที่บำบัดครบโปรแกรม และยังอยู่ในระยะติดตามผล จำนวน 12 คน ประสบการณ์ทางจิตใจของผู้ป่วยยาเสพติด ที่บำบัดครบโปรแกรมและยังอยู่ในระยะติดตามผลจากการวิจัยครั้งนี้ แบ่งออกเป็น 3 ด้าน ได้แก่ 1) ความมุ่งมั่นตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงตนเอง ผู้ป่วยยาเสพมีความมุ่งมั่นตั้งใจในตนเองที่จะเปลี่ยนแปลงตนเองเพื่อคนสำคัญ เพื่อการเริ่มต้นชีวิตใหม่ เพื่อที่จะไม่ต้องไปติดคุก แต่ก็มีผู้ป่วยบางส่วนที่มี ความลังเลใจเนื่องจากไม่มั่นใจในตนเอง ความไม่หนักแน่นมั่นคงในจิตใจ ว่าจะเปลี่ยนแปลงตนเองได้ 2) ภาวะที่เกิดขึ้นภายในจิตใจหลังจากกลับไปใช้ชีวิตในสังคม ผู้ป่วยยาเสพติดมีรู้สึกดีใจและภาคภูมิใจที่เลิกยาได้ เกิดความความมั่นใจในตนเองในการกลับไปใช้ชีวิตในสังคมมีความสุข ความพอใจกับชีวิตในปัจจุบัน และมีความมุ่งหวังในชีวิต 3) การได้บทเรียนชีวิต ผู้ป่วยยาเสพติดเรียนรู้ว่าการติดยาเสพติดเป็นสิ่งไม่ดี เรียนรู้ถึงความรัก ความห่วงใยของพ่อแม่ และคนรัก เรียนรู้การใช้ชีวิตว่าต้องคิดให้รอบคอบ และเรียนรู้ว่าตนเองสามารถมีชีวิตได้โดยไม่ใช้ยาเสพติด ผลการวิจัยสามารถใช้เป็นแนวทางในการรับรู้และทำความเข้าใจประสบการณ์ทางจิตใจของผู้ป่วยยาเสพติดที่บำบัดครบโปรแกรมและยังอยู่ในระยะติดตามผล เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในการจัดโปรแกรมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาสำหรับคนกลุ่มนี้ ให้มีความพร้อมทางจิตใจที่เข้มแข็ง ไม่หวั่นไหว กล้าเผชิญกับปฏิกิริยาต่างๆทั้งทางบวกและทางลบ เกิดความเชื่อมั่นในตนเอง ความหนักแน่นมั่นคงในจิตใจที่จะเปลี่ยนแปลงตนเองไปในทางที่ดี และเนื่องจากการตระหนักถึงผลกระทบจากยาเสพติด ทำให้สามารถกลับไปใช้ชีวิตในสังคมด้วยความรอบคอบ มีสติ และไม่ต้องพึ่งพายาเสพติดอีกต่อไป