วิทยานิพนธ์ (ภ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การวิจัยนี้ เป็นการศึกษาแนวทางและผลในการให้คำปรึกษาทางด้านโภชนบำบัดในผู้ที่มีความผิดปกติของระดับไขมันในเลือด กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยนอกที่มีภาวะคอเลสเทอรอลในเลือดสูงของศูนย์บริการสาธารณสุข 25 กรุงเทพมหานคร จำนวน 60 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน เฉพาะกลุ่มทดลองจะได้รับคำแนะนำทางด้านโภชนบำบัดตามแนวทางของ NCEP ATP III โดยให้แต่ละกลุ่มทำแบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับภาวะไขมันในเลือดสูง แบบสอบถามการรับประทานอาหารใน 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา และแบบสอบถามความถี่ในการรับประทานอาหาร ทำการคำนวณพลังงานทั้งหมดที่ผู้ป่วยแต่ละคนได้รับต่อวัน พลังงานที่ได้รับจากสารอาหาร (โปรตีน คาร์โบไฮเดรต และไขมัน) และปริมาณสารอาหารบางชนิด (ไขมันอิ่มตัว ไขมันไม่อิ่มตัว คอเลสเทอรอล และใยอาหาร) รวมทั้งมีการติดตามการเปลี่ยนแปลงของระดับไขมันในเลือดทั้งหมด 3 ครั้ง คือ เมื่อเริ่มการทดลอง (สัปดาห์ที่ 0) สัปดาห์ที่ 8 และ 16 โดยค่าเฉลี่ยของตัวแปรดังกล่าวเมื่อเริ่มการทดลองไม่มีความแตกต่างกันระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม หลังการให้คำแนะนำทางด้านโภชนบำบัดทั้งในสัปดาห์ที่ 8 และ 16 พบว่า กลุ่มทดลองมีพลังงานทั้งหมดที่ได้รับ พลังงานที่ได้รับจากสารอาหาร (โปรตีน คาร์โบไฮเดรต และไขมัน) ปริมาณสารอาหารบางชนิด (ไขมันอิ่มตัว ไขมันไม่อิ่มตัว และคอเลสเทอรอล) ระดับคอเลสเทอรอลรวม แอล-ดี-แอลคอเลสเทอรอล ไตรกลีเซอไรด์ รวมทั้งมีคะแนนจากแบบสอบถามความถี่ในการรับประทานอาหารลดลงกว่าเมื่อเริ่มการทดลอง และลดลงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ส่วนระดับเอช-ดี-แอลคอเลสเทอรอลและปริมาณใยอาหารที่ได้รับต่อวันเพิ่มขึ้นกว่าเมื่อเริ่มการทดลอง และเพิ่มขึ้นกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) เช่นเดียวกับร้อยละของคะแนนจากการทดสอบความรู้ก็เพิ่มขึ้นในลักษณะเดียวกัน จากผลการวิจัยนี้ แสดงให้เห็นว่า การให้คำปรึกษาทางด้านโภชนบำบัดเป็นวิธีการหนึ่งที่จะช่วยลดระดับไขมันในเลือดของผู้ป่วยที่มีภาวะไขมันในเลือดสูงได้