วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยนี้เป็นการนำระบบ MTM-2 มาประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรมการผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูป ซึ่งลักษณะงานทั่วไปเป็นการใช้แรงงานคนเป็นหลัก ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวของร่างกาย ซึ่งเหมาะสมต่อการศึกษาเวลามาตรฐานด้วยการศึกษาการเคลื่อนไหวที่ทราบล่วงหน้าในระบบ MTM-2 เพื่อใช้ประโยชน์ในการจัดสายการผลิตที่ตอบสนองต่อการรับคำสั่งการผลิตอย่างทันท่วงที วัตถุประสงค์ของงานวิจัยคือต้องการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตจากปัจจุบัน ด้วยการเลือกรูปแบบการจัดสายการผลิตที่เหมาะสมต่อสภาพทีมที่จะผลิต การวิจัยครั้งนี้ได้เข้าไปทำการศึกษาในสายการผลิตเสื้อยืดโปโล ด้วยการวิเคราะห์การทำงานกระบวนการต่างๆ ที่อยู่ในช่วงของการเย็บเสื้อยืดโปโลทั้งหมด 12 รูปแบบจากการถ่ายภาพเคลื่อนไหว หลังจากนั้นจึงนำมาหาเวลามาตรฐานด้วยระบบ MTM-2 ซึ่งในระหว่างการศึกษาเวลาก็ได้มีการกำจัดการเคลื่อนไหวที่เป็นความสูญเสียออกไปด้วย เวลามาตรฐานที่ได้นำไปใช้ในการกำหนดรูปแบบการจัดสายการผลิต ที่เหมาะสมกับสภาพทีมผลิตที่มีจำนวนพนักงานแตกต่างกันออกไป ผลของการออกแบบการจัดสายการผลิตตามทฤษฏีให้ประสิทธิภาพตั้งแต่82.17% ถึง 94.44% หลังจากนั้นได้นำไปใช้ทดลองกับสภาพการทำงานจริงพบว่าให้ประสิทธิภาพอยู่ที่ 72% ซึ่งผลที่ต่างจากทฤษฎีนั้นเกิดมาจากการที่มีการปรับเปลี่ยนลักษณะการทำงาน การขาดความชำนาญในงานหลากหลายกระบวนการ และลักษณะการเคลื่อนไหวที่ยังไม่ถูกต้อง ซึ่งผู้ที่จะนำรูปแบบการจัดสายการผลิตที่คำนวณไปใช้จะต้องนำมาเป็นหัวข้อปรับปรุงทีม