วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ศึกษาแนวทางการใช้มาตรการป้องกันการเลือกใช้อนุสัญญา เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนโดยมิชอบในประเทศไทย โดยผู้เขียนไดศึกษาถึงรูปแบบมาตรการต่างๆ ที่เกี่ยวกับการป้องกันการเลือกใช้อนุสัญญา เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนโดยมิชอบที่มีอยู่ในต่างประเทศ และในประเทศไทย เพื่อเปรียบเทียบว่ากฎหมายของประเทศไทยที่มีอยู่ในปัจจุบันเพียงพอต่อการป้องกันการวางแผนภาษี ในรูปแบบดังกล่าวโดยมิชอบได้หรือไม่ และประเทศไทยสมควรที่จะต้องมีการพัฒนากฎหมายดังกล่าวไปในทิศทางใด จากการศึกษาพบว่า กฎหมายที่เกี่ยวกับการป้องกันการเลือกใช้อนุสัญญาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนโดยมิชอบในประเทศไทยนั้น ยังมีอยู่อย่างจำกัดทำให้ไม่สามารถที่จะป้องกันการกระทำดังกล่าวได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากประเทศไทยยังไม่มีแนวคิดว่าการทำการเลือกใช้อนุสัญญาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อน เป็นปัญหาที่ควรได้รับการแก้ไขโดยเห็นได้จากการที่กรมสรรพกรได้มีการออกหนังสือตอบข้อหารือ ในลักษณะที่ยอมรับการวางแผนภาษีโดยวิธีการดังกล่าว เพื่อกระตุ้นให้มีนักลงทุนต่างชาติเข้ามาลงทุนในประเทศไทยมากขึ้น จากปัญหาดังกล่าวผู้เขียนได้นำเสนอแนวทางเกี่ยวกับการพัฒนามาตรการป้องกันการเลือกใช้อนุสัญญา เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนโดยมิชอบในอนาคต หากว่าแนวความคิดของรัฐบาลไทยเปลี่ยนในทิศทางที่จะป้องกันการเลี่ยงภาษีโดยวิธีดังกล่าว โดยมาตรการที่ผู้เขียนเห็นว่าเหมาะสมกับประเทศไทยมากที่สุด ได้แก่ มาตรการป้องกันโดยอาศัยบทบัญญัติในอนุสัญญาที่เรียกว่ามาตรการจำกัดสิทธิประโยชน์ ควบคู่กับการปรับหลักกฎหมายในเรื่องเจตนาลวง นิติกรรมอำพราง และตัวการตัวแทนในประมวลแพ่งและพาณิชย์มาประกอบ รวมถึงกำหนดนโยบายการจัดทำอนุสัญญาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อน ของกรมสรรพกรไม่ให้มีการทำอนุสัญญากับประเทศที่มีลักษณะเป็น Harmful tax competition อีกด้วย