วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ศึกษารายงานเรื่องหลัก Attribution ในการกำหนดเงินได้ให้กับสถานประกอบการถาวร (Report on the attribution of profits to permanent establishments) ของ OECD 2008 ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญในการพัฒนาข้อบัญญัติข้อ 7 ของอนุสัญญาภาษีซ้อนของ OECD model 2010 เพื่อวิเคราะห์และนำมาปรับใช้กับข้อบัญญัติอนุสัญญาภาษีซ้อนของประเทศไทย จากการศึกษาหลัก Attribution ของ OECD model พบว่าการจัดเก็บภาษีจากสถานประกอบการถาวรประกอบไปด้วยสองขั้นตอนสำคัญ คือ 1. การวิเคราะห์หน้าที่งานตามจริง (functional and factual analysis) ของสถานประกอบการถาวรตามหลักวิสาหกิจอิสระและแยกต่างหาก (separate and distinct enterprise) และ 2. การนำ Transfer Pricing Guidelines ภายใต้ข้อบัญญัติข้อ 9 มาปรับใช้ในบริบทของสถานประกอบการถาวรเพื่อทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบ (comparability analysis) เพื่อให้สถานประกอบการถาวรได้ผลตอบแทน arm’s length อย่างแท้จริง ในปัจจุบัน ประเทศไทยมีเพียงคำสั่งของกรมสรรพากรที่ ป.113/2545 เท่านั้นที่ได้พยายามนำ Transfer Pricing Guidelines มาปรับใช้ซึ่งคำสั่งดังกล่าวเป็นเพียงแนวทางปฏิบัติของกรมสรรพากร และไม่มีฐานะเป็นกฎหมายแต่อย่างใด นอกจากนั้น ประเทศไทยก็ยังคงไม่มีการวิเคราะห์หน้าที่งานตามจริงตามหลักวิสาหกิจอิสระและแยกต่างหาก และการวิเคราะห์เปรียบเทียบเพื่อให้สถานประกอบการถาวรได้ผลตอบแทน arm’s length แต่อย่างใด และถึงแม้ว่าประเทศไทยจะไม่ได้เป็นสมาชิกของ OECD แต่ประเทศไทยก็ควรให้ความสำคัญและทำการศึกษาเพื่อพัฒนาข้อบัญญัติอนุสัญญาภาษีซ้อนให้มีความชัดเจนยิ่งขึ้นต่อไป