วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้ มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาภาวะความสุขและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของหญิงตั้งครรภ์ ที่มาฝากครรภ์ ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ แบบการวิจัยเป็นลักษณะการวิจัยเชิงพรรณา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง (cross - sectional descriptive study) โดยการศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 438 คน ที่สุ่มเลือกได้โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบ simple random sampling จากหน่วยฝากครรภ์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งออกเป็น 5 ส่วน คือ 1. แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2.แบบสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ 3. แบบวัดภาวะความสุข The Oxford Happiness Questionnaire (OHQ) 4. แบบทดสอบบุคลิกภาพ The Maudsley Personality Inventory (MPI) 5. แบบวัดความพึงพอใจในชีวิตสมรส Marital Satisfaction Scale (MSS) สถิติที่ใช้ คือ ร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน , unpaired T-test, ANOVA, Scheffe's method, Pearson's Product Moment Correlation Coefficient และ Stepwise Multiple regression Analysis วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/FW ผลการวิจัยพบว่า ภาวะความสุขของหญิงตั้งครรภ์ ที่มาฝากครรภ์ ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ร้อยละ 57.3 มีภาวะความสุขอยู่ในระดับสูง เมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยภาวะความสุขกับปัจจัยที่ศึกษา พบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะความสุขในหญิงตั้งครรภ์ คือ อายุในช่วง 31 - 35 ปี, การศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไป, รายได้เฉลี่ยส่วนบุคคลและรายได้เฉลี่ยของครอบครัวค่อนข้างสูง , การมีเงินออม, การไม่ใช้ยาหรือสารเสพติด, การมีสัมพันธภาพระหว่างคู่สมรสที่ดีขึ้น, การไม่มีปัญหาความสัมพันธ์ระหว่างเครือญาติ, ลักษณะบุคลิกภาพ แบบแสดงตัวและแบบมีความมั่นคงทางอารมณ์ และการไม่มีความวิตกกังวลเกี่ยวกับรูปร่างหลังคลอด ปัจจัยที่ทำนายภาวะความสุขของหญิงตั้งครรภ์มีทั้งหมด 4 ตัวแปร คือ การมีลักษณะบุคลิกภาพแบบแสดงตัวและแบบมีความมั่นคงทางอารมณ์, การมีรายได้ของครอบครัวเพิ่มขึ้น และการมีปัญหาสัมพันธ์ภาพระหว่างคู่สมรสน้อยลง