| ชื่อเรื่อง | : | จารึกหลักที่ 44 : อักษรไทยภาคกลางที่เก่าที่สุด |
| นักวิจัย | : | อิงอร สุพันธุ์วณิช |
| คำค้น | : | ภาษาไทย -- ตัวอักษร , จารึก -- ไทย |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2527 |
| อ้างอิง | : | วารสารภาษาและวรรณคดีไทย. 1,3 (ธ.ค. 2527), 14-23 , 0857-037X , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/12856 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | จารึกหลักที่ 44 นับได้กว่าเป็นจารึกอักษรไทยภาคกลางที่เก่าที่สุดเท่าที่ปรากฏหลักฐานในปัจจุบัน ตัวอักษรบางตัวจะมีลักษณะต่างไปจากตัวอักษรในจารึกที่ค้นพบแถบจังหวัดสุโขทัย ในจารึกหลักนี้จะมีการใช้ไม้ยมกเป็นครั้งแรก และมีการใช้ตัวเลขบางตัวที่น่าสนใจ |
| บรรณานุกรม | : |
อิงอร สุพันธุ์วณิช . (2527). จารึกหลักที่ 44 : อักษรไทยภาคกลางที่เก่าที่สุด.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อิงอร สุพันธุ์วณิช . 2527. "จารึกหลักที่ 44 : อักษรไทยภาคกลางที่เก่าที่สุด".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อิงอร สุพันธุ์วณิช . "จารึกหลักที่ 44 : อักษรไทยภาคกลางที่เก่าที่สุด."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2527. Print. อิงอร สุพันธุ์วณิช . จารึกหลักที่ 44 : อักษรไทยภาคกลางที่เก่าที่สุด. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2527.
|
