วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างวิธีการรู้จำตัวอักษรเขียนภาษาไทยที่เป็นคำเรียกชื่อจังหวัด โดยประยุกต์ใช้ฟัซซีโลจิก ร่วมกับคุณลักษณะบ่งความต่างของอักษรภาษาไทย โดยระบบจะพิจารณาความคล้ายของตัวอักษรกับรูปแบบมาตรฐานที่อยู่ในรูปของกฎทางฟัซซี และเลือกรูปแบบที่มีความคล้ายมากที่สุด 5 รูป ไปตรวจสอบกับพจนานุกรมคำเรียกชื่อจังหวัด ในการตรวจสอบผลการรู้จำกับพจนานุกรมสามารถลดเวลาการทำงานได้โดยแบ่งกลุ่มคำออกตามความยาวของตัวอักษร ผลการทดสอบกระทำบนเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์ที่ใช้หน่วยประมวลผลกลางเป็นเพนเทียมความเร็ว 600 เมกะเฮิรตซ์ และมีหน่วยความจำแรม 128 เมกะไบต์ ตัวอักษรที่ใช้ทดสอบเป็นอักษรตัวเดี่ยว พยัญชนะ 44 ตัว จำนวน 100 แบบรวม 4400 ตัว สระและวรรณยุกต์ 19 ตัว จำนวน 40 แบบ รวม 5,160 ตัว ตัวอักษรระดับคำ 76 คำ จำนวน 40 แบบ 3,040 คำ รวม 23,720 ตัวอักษร อัตราการรู้จำผิดพลาดในกรณีตัวอักษรเดี่ยวร้อยละ 3.62 และอัตราการรู้จำผิดพลาดในกรณีคำภาษาไทย ร้อยละ 1.71