วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ครูรวม พรหมบุรี เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถทางด้านดนตรีไทยของจังหวัดราชบุรี เป็นศิษย์ของครูหลวงชาญเชิงระนาด (เงิน ผลารักษ์) ครูสุ่ม ดนตรีเจริญ และครูหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ได้รับการถ่ายทอดความรู้ต่างๆ จนมีความสามารถเป็นเลิศ โดยเฉพาะด้านเครื่องดนตรีประเภทปี่พาทย์ จนได้รับการยกย่องในวงการดนตรีไทยว่า มีความสามารถเป็นเลิศในการบรรเลงระนาดเอกและฆ้องวงใหญ่ สำนักของครูรวมเป็นสำนักที่ทำการอบรมสั่งสอนดนตรีไทยให้กับคณะดนตรีไทยต่างๆ ในอำเภอและจังหวัดใกล้เคียง จนมีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับในสังคมดนตรีไทย ในการทำวิจัยฉบับนี้ ได้ดำเนินการค้นหาปัจจัยสำคัญที่ทำให้ครูรวม พรหมบุรี มีความเป็นเลิศด้านดนตรีไทยโดยศึกษาจากประวัติชีวิตของครูรวม พรหมบุรี วิธีการอบรมตลอดทั้งกลวิธีในการถ่ายทอดความรู้แก่ศิษย์ ซึ่งผลการวิจัยพบว่า ครูรวม พรหมบุรี เป็นศิลปินที่มีศักยภาพ มีความรู้ มีลักษณะนิสัยที่อ่อนโน้ม ถ่อมตน มีการฝึกอบรมสั่งสอนและการบริหารควบคุมดูแลลูกศิษย์ภายในสำนักที่ดี จึงทำให้ครูรวม พรหมบุรี ประสบความสำเร็จในการเป็นศิลปินและเป็นที่ยอมรับของสังคมดนตรีไทย วัฒนธรรมการบรรเลงดนตรีไทยสำนักครูรวม พรหมบุรี ได้แพร่กระจายไปยังอำเภอใกล้เคียงได้แก่อำเภอเมือง อำเภอวัดเพลงและอำเภอโพธาราม ดังปรากฏชื่อคณะดังนี้คือ คณะพ. เผยเผ่าเย็น คณะศ. ศิลปบรรเลง คณะทวีพันธุ คณะสองพี่น้องบรรเลง คณะลูกเจี๊ยบบรรเลง คณะบุญทรงบรรเลง คณะน้องณี นาฏศิลป์ คณะสงบบรรเลง คณะสาม อ. บรรเลงและคณะ ส. ประสบศิลป์