การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเห็นของอาจารย์และนักเรียนโรงเรียนสาธิตเกี่ยวกับวิชาดนตรีศึกษาที่มีส่วนสนับสนุนดนตรีไทย รวมทั้งศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการจัดการเรียนการสอนทางด้านดนตรีไทยในโรงเรียนสาธิตระดับมัธยมศึกษาในส่วนกลาง วิธีดำเนินการวิจัย ใช้แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างประชากร คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิตมัธยมในส่วนกลาง จำนวน 440 คน และใช้การสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างประชากรคือ ผู้บริหาร และอาจารย์ผู้สอนเกี่ยวกับดนตรีในโรงเรียนสาธิตมัธยมในส่วนกลาง จำนวน 37 คน ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้านปัญหาและอุปสรรคเกี่ยวกับการเรียนการสอนดนตรีศึกษา ตอลดจนข้อเสนอแนะจากแบบสอบถามนักเรียนและแบบสัมภาษณ์ผู้บริหารและผู้สอนโดยใช้หาค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ย เปรียบเทียบตัวแปรคู่ต่าง ๆ ด้วยค่าไคสแควร์ (X[square] - test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ คือ วิชาดนตรีศึกษามี่ส่วนสนับสนุนดนตรีไทยโดยนักเรียนได้รับความรู้จากวิชาดนตรีศึกษาเน้นหนักทางทฤษฎีมากกว่าทางปฏิบัติ ความถนัดทางดนตรีไทยของอาจารย์ผู้สอนวิชาดนตรีศึกษาและการเล่นดนตรีไทยได้ของคนในครอบครัวมีผลต่อการเล่นดนตรีไทยได้และความชอบทางด้านดนตรีไทยของนักเรียนที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05 ส่วนปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญในการเรียนการสอนดนตรีไทย คือผู้สอน และเครื่องดนตรีไทยมีไม่เพียงพอกับผู้เรียน สาเหตุจูงใจที่สำคัญที่ทำให้นักเรียนเล่นดนตรีไทยเป็นคือการมีพื้นฐานมาแต่เล็ก