วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

เพลงทยอยเดี่ยว ประพันธ์ขึ้นโดยพระประดิษฐ์ไพเราะ (มี ดุริยางค์กูร) โดยใช้โครงสร้างหลักจากเพลงทยอยใน จัดเป็นเพลงเดี่ยวขั้นสูงสุด แต่เดิมใช้สำหรับเดี่ยวปี่โดยเฉพาะ เป็นเพลงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ ทั้งในการปฏิบัติและการประพันธ์ทำนอง ในภายหลังได้มีผู้คิดประดิษฐ์ทางเดี่ยวสำหรับเครื่องดนตรีชนิดอื่นเพิ่มขึ้นอีก เช่น ซอด้วง จะเข้ ระนาดเอก เป็นต้น การศึกษาและวิเคราะห์เดี่ยวระนาดเอกเพลงทยอยเดี่ยว ทางจางทั่ว พาทยโกศล ในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประมวลบริบทของบทเพลง วิเคราะห์โครงสร้างของเพลงตลอดจน การใช้กลวิธีพิเศษที่ปรากฏในเพลงทยอยเดี่ยว ผลการวิจัยพบว่า เป็นเพลงที่มีทำนองในสองลักษณะคือเนื้อทำนองและทำนองโยน เพลงทยอยเดี่ยวมีกลุ่มโยนในเสียงต่างๆ 10 กลุ่ม 6 เสียง มีการใช้กลวิธีพิเศษต่างๆ คือ กรอ สะบัด สะเดาะ ขยี้ รัวเสียงเดียว รัวเป็นทำนอง กวาด เก็บ ไขว้มือ คาบลูกคาบดอก ในเรื่องของบันไดเสียง มีการใช้บันไดเสียงหลักอยู่สองบันไดเสียงคือ เสียงใน และเสียงนอก