วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

ในการคัดแยกเชื้อรา 67 สายพันธุ์ จากผลไม้ ลูกแป้งข้าวหมาก และลูกแป้งเหล้า จำนวน 25 ตัวอย่าง พบว่ามี 18 สายพันธุ์ที่มีแอคติวิตีของไคติน-ดีอะเซทิลเลส และได้จำแนกชนิดของเชื้อ พบว่า Rhizopus oligosporus NS1 เป็นสายพันธุ์ที่มีแอคติวิตีของไคติน-ดีอะเซทิลเลสสูงสุด เมื่อใช้สปอร์อายุ 2 วัน จำนวน 10x10x10x10x10x10 สปอร์ต่อมิลลิลิตร เลี้ยงในอาหารเหลวที่มีกลูโคส 1.5% เป็นแหล่งคาร์บอน แบคโตเปปโตน 2.5% เป็นแหล่งไนโตรเจนและสารสกัดยีสต์ 0.4% เป็นแหล่งวิตามินที่ pH 5.0 ในภาวะที่เหมาะสมของการเลี้ยงเชื้อเพื่อผลิตไคติน-ดีอะเซทิลเลสโดยบ่มบนเครื่องเขย่าที่ความเร็ว 150 รอบต่อนาที ที่อุณหภูมิห้อง (30+-2 ํC) เป็นเวลา 4 วัน พบว่าเราสามารถผลิตเอนไซม์ได้ 0.948 มิลลิยูนิต ได้สกัดเอนไซม์ไคติน-ดีอะเซทิลเลส จาก R.oligosporus NS1 ให้บริสุทธิ์ โดยการตกตะกอนด้วยแอมโมเนียซัลเฟตที่ความเข้มข้น 55-85% แล้วแยกด้วยการผ่านคอลัมน์ดีอีเออี-เซลลูโลส และคอลัมน์ เจลฟิลเตรชั่น เซฟาเด็กซ์ จี-75 พบว่าเอนไซม์มีความบริสุทธิ์เพิ่มขึ้น 24.4 เท่า และได้ปริมาณเอนไซม์ 6.7% จากเอนไซม์เริ่มต้น ไคติน-ดีอะเซทิลเลสที่ได้มีน้ำหนักโมเลกุล ประมาณ 28,000 คาลตัน โดยใช้วิธีวิเคราะห์ด้วยโซเดียมโดเดซิลซัลเฟตโพลีอะคริลาไมด์เจลอิเลคโตรโฟริซิส และจากวิธีเจลฟิลเตรชั่น จะได้น้ำหนักโมเลกุลประมาณ 29,000 ดาลตัน แสดงว่าเอนไซม์เป็นโพลีเปปไทด์สายเดี่ยว ภาวะที่เหมาะสมต่อการทำงานของเอนไซม์ คือ ที่อุณหภูมิ 55 ํC ที่ความเป็นกรดด่างเท่ากับ 6.5 และเอนไซม์นี้มีความเสถียรต่อความเป็นกรดด่างที่ 4.5-9.0 และเสถียรต่ออุณภูมิในช่วง 20-50 ํC และพบว่า เอนไซม์ไฮโดรไลส์หมู่อะเซทิลออกจากสับสเตรทในรูปของผงไคติน และผงไคโตแซน ที่มีเปอร์เซ็นต์การดีอะเซทิลเลชั่นต่างๆ (75.9-93.8 เปอร์เซ็นต์) ได้ต่ำ เมื่อใช้เวลาในการไฮโดรไลส์นาน 6 ชั่วโมง จึงอาจสรุปได้ว่า เอนไซม์จะทำงานได้ดีกับสับสเตรทไคติน ไคโตแซน ในรูปของสารละลายมากกว่าในรูปของแข็ง