วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ศึกษาผู้ใช้อินเทอร์เน็ตมีการรับรู้เกี่ยวกับสแปมเมล พฤติกรรมการป้องกันตัวจากสแปมเมล และพฤติกรรมตอบกลับจากการรุกล้ำสิทธิความเป็นส่วนตัวจากสแปมเมล อย่างไร นอกจากนี้ยังต้องการตอบคำถามว่าลักษณะทางสังคมประชากรของผู้ใช้อินเทอร์เน็ต การรับรู้การรุกล้ำสิทธิส่วนตัว ปริมาณการรับได้สแปมเมล มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันตัวจากสแปม และพฤติกรรมตอบกลับจากสแปมเมลหรือไม่ และความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหาสแปมในมุมมองของผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยี สารสนเทศ โดยใช้วิธีการเก็บข้อมูลจากแบบสอบถามผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในเขตกรุงเทพฯและ ปริมณฑล จำนวน 400 ชุด และการสัมภาษณ์เจาะลึก ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้เรื่องสิทธิความเป็นส่วนตัว ความตระหนักรู้ในเรื่องสิทธิความเป็นส่วนตัว มีความสัมพันธ์ในทางบวกกับพฤติกรรมการป้องกันตัวจากสแปมเมล เพศชายจะมีพฤติกรรมการตอบกลับสแปมเมลมากกว่าเพศหญิง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นว่าปัญหาสแปมเป็นปัญหาที่สำคัญมากสำหรับการใช้ อินเทอร์เน็ต และรู้สึกเบื่อ รำคาญ เมื่อได้รับสแปมเมล โดยผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเลือกใช้วิธีการป้องกันตัวเองจากสแปม โดยวิธีการไม่ตอบกลับสแปมเมลมากที่สุด สำหรับแนวทางการจัดการที่เหมาะสมกับสแปมเมล กลุ่มตัวอย่างเห็นว่า การป้องกันตัวเองเป็นวิธีการที่ดีที่สุด และต้องการให้หน่วยงานรัฐบาลออกกฎกติกา มารยาท ในการส่งเสริมการตลาดทางไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ นอกจากนี้ผลการสัมภาษณ์เจาะลึกเกี่ยวกับปัญหาสแปมเมลพบว่า แนวโน้มการใช้สแปมเมลเป็นเครื่องมือก่ออาชญากรรมทางอินเทอร์เน็ตมีเพิ่มสูง ขึ้น และมีข้อเสนอแนะต่อหน่วยงานภาครัฐว่า ควรมีการผลักดันให้แก้ปัญหาสแปมเมล ด้วยการออกกฎหมายเพื่อกำหนดการส่งสแปมเมล