วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ไซยาไนด์เป็นสารเคมีที่มีพิษร้ายแรงต่อมนุษย์และสัตว์ พบในน้ำทิ้งจากโรงงานชุบโลหะ วิธีการกำจัดโดยทั่วไปคือการออกซิไดซ์ด้วยคลอรีน ซึ่งจะเกิดก๊าซไซยาโนเจนคลอไรด์ และไฮโปคลอไรท์ส่วนเกินจะยังคงความเป็นพิษอยู่ งานวิจัยนี้ศึกษาการกำจัดไซยาไนด์ในน้ำเสียสังเคราะห์ด้วยกระบวนการออกซิเดชัน ด้วยรังสีอัลตราไวโอเลตและไททาเนียมไดออกไซด์ในการไหลแบบต่อเนื่อง เพื่อศึกษาปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อการกำจัดไซยาไนด์ด้วยวิธีนี้ โดยจะควบคุมค่าความเป็นกรดด่างเริ่มต้นที่ 12.0 เพื่อความปลอดภัยจากกรดไฮโดรไซยานิก และควบคุมความเข้มข้นเริ่มต้นของไซยาไนด์เท่ากับ 100 มิลลิกรัมต่อลิตร ผลการทดลองพบว่า ที่ค่าความเข้มข้นของไททาเนียมไดออกไซด์เท่ากับ 0.05 กรัมต่อลิตร จะให้ค่าการกำจัดไซยาไนด์สูงสุด 98%-99% ที่ระยะเวลา 525 นาที เมื่อใช้อัตราการเติมอากาศ 0.5 ลิตรต่อนาที ที่ค่าความเข้มข้นไททาเนียมไดออกไซด์ 0.10 กรัมต่อลิตร จะให้ค่าการกำจัดไซยาไนด์สูงสุด 98%-99% ที่ระยะเวลา 450 นาที เมื่อใช้อัตราการเติมอากาศ 1.1 ลิตรต่อนาที และที่ค่าความเข้มข้นไททาเนียมไดออกไซด์ 0.50 กรัมต่อลิตร จะให้ค่าการกำจัดไซยาไนด์สูงสุด 98%-99% ที่ระยะเวลา 412 นาที เมื่อใช้อัตราการเติมอากาศ 2.2 ลิตรต่อนาที ซึ่งอัตราการเติมอากาศที่ดีที่สุดในการทดลองจะสัมพันธ์กับความเข้มข้นไททาเนียมไดออกไซด์ ในอัตราส่วนความเข้มข้นของไททาเนียมไดออกไซด์ต่ออัตราการเติมอากาศเท่ากับ 1:10 กรัม นาที ลิตร-2 เมื่อความเข้มข้นไททาเนียมไดออกไซด์เท่ากับ 0.05 และ 0.10 กรัมต่อลิตร แต่เมื่อความเข้มข้นของไททาเนียมไดออกไซด์เพิ่มเป็น 0.50 กรัมต่อลิตร อัตราการเติมอากาศที่เหมาะสมเมื่อคิดเทียบกับความเข้มข้นไททาเนียมไดออกไซด์กลับลดลงเป็น 1:4 กรัม นาที ลิตร-2 เนื่องจากความขุ่นของสารละลายเริ่มมีมากจนบดบังทางเดินของรังสีอัลตราไวโอเลต หากปริมาณและขนาดของฟองอากาศมีมากขึ้น การส่องผ่านของรังสีอัลตราไวโอเลตก็จะถูกขัดขวางมากขึ้นตามไปด้วย