วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาผลของอีดีทีเอต่อการกำจัดไซยาไนด์ในน้ำเสีย โดยวิธีอัลคาไลน์คลอริเนชั่นและปฏิกิริยาการออกซิเดชั่นด้วยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ โดยทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพและความสามารถในการกำจัดไซยาไนด์ เมื่อมีการแปรค่าพีเอช ค่ากำลังไอออน อัตราส่วนของอีดีทีเอต่อไซยาไนด์ ความเข้มข้นของไฮโปคลอไรท์ และความเข้มข้นของไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ โดยใช้ความเข้มข้นของไซยาไนด์ที่ 100 มิลลิกรัมต่อลิตร ผลการทดลองพบว่า สภาวะที่เหมาะสมในการกำจัดไซยาไนด์ในน้ำเสียสังเคราะห์เมื่อใช้โซเดียมไฮโปคลอไรท์คือที่ความเข้มข้นเท่ากับ 1.5 เท่าของความเข้มข้นไซยาไนด์ในเชิงโมลาร์ โดยใช้เวลาในการทำปฏิกิริยาไม่เกิน 10 นาที มีประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์มากกว่าร้อยละ 90 ในกรณีที่ใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ความเข้มข้นที่ใช้คือ 36 เท่าของความเข้มข้นไซยาไนด์ ซึ่งใช้เวลาในการทำปฏิกิริยานาน 180 นาที มีประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์มากกว่าร้อยละ 90 สำหรับผลการศึกษาผลของพีเอชและกำลังไอออนพบว่า พีเอชที่เหมาะสมในการกำจัดไซยาไนด์คือ 11 ส่วนกำลังไอออนที่สูงขึ้นไม่มีผลต่อการกำจัดไซยาไนด์ในน้ำเสียสังเคราะห์ด้วยไฮโปคลอไรท์ และเมื่อใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์พบว่าได้ผลเช่นเดียวกัน ผลของอีดีทีเอต่อการกำจัดไซยาไนด์ในน้ำเสียสังเคราะห์วิธีอัลคาไลน์คลอริเนชั่นพบว่า อีดีทีเอที่เพิ่มมีค่าขึ้นทำให้ต้องการปริมาณสารเคมีเพิ่มมากขึ้น ส่วนการออกซิเดชั่นด้วยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ความเข้มข้นของอีดีทีเอมีผลต่อการเกิดไซยาเนต ทำให้ความเข้มข้นไซยาเนตสูงสุดที่เกิดขึ้นลดลง ในการใช้สารเคมีร่วมกัน 2 ตัวพบว่า มีประสิทธิภาพต่ำกว่าการได้รับสารเคมีเพียงอย่างเดียว เนื่องจากประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์ไม่เป็นแบบผสม สำหรับค่าใช้จ่าย 14 บาทต่อลบ.ม. วิธีการออกซิเดชั่นด้วยไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์มีค่าใช้จ่าย 330 บาทต่อลบ.ม. และการใช้สารเคมีร่วมกัน มีค่าใช้จ่าย 90.5 บาทต่อลบ.ม. ที่ความเข้มข้น 100 มก. ไซยาไนด์ต่อลิตร