โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะ ก) ศึกษาเปรียบเทียบการทำงานของวัสดุกันกระแทกที่สามารถ นำกลับมาใช้ใหม่ได้และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ได้แก่ เชือกกล้วย ผักตบชวา กระดาษลูกฟูก กับวัสดุกันกระแทกที่นำกลับมาใช้ไม่ได้ และไม่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน ได้แก่ โฟมตาข่าย และเลือกวัสดุที่เหมาะสมกว่ามาใช้ทดแทนโฟมตาข่าย ข) ออกแบบสร้างและทดสอบประเมินผลเครื่องต้นแบบเครื่องทำวัสดุกันกระแทกที่พร้อม ใช้เชิงเศรษฐศาสตร์และวิศวกรรม โครงการเกิดจากแนวคิดที่จะจัดการทำให้สังคมเราน่าอยู่ขึ้นและมีโอกาสมีราย ได้เพิ่มขึ้นไปพร้อม ๆ กัน โดยหยุดใช้วัสดุที่ไม่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม แต่นิยมใช้กันมากแล้วนำวัสดุเกษตรที่เหลือใช้หรือวัสดุที่ recycle ได้มาใช้แทน และกรณีศึกษานี้ก็เป็นวัสดุกันกระแทกที่ใช้ห่อหุ้มผลไม้ป้องกันการช้ำ คุณค่าของงานการศึกษานี้นอกจากจะสร้างองค์ความรู้ใหม่เกี่ยวกับสมบัติทาง กายภาพ เชิงกลของวัสดุกันกระแทกชนิดต่าง ๆ และเครื่องจักรกลผลิตวัสดุกันกระแทกพร้อมใช้แล้ว ผลการศึกษาจะช่วยกระตุ้นการลดการผลิตขยะจากพลาสติกที่ย่อยสลายยาก และหันกลับมาใช้ของธรรมชาติไทยแทนนอกจากนี้ยังส่งเสริมการส่งผลไม้ไทยไป จำหน่ายต่างประเทศ โดยเฉพาะในยุโรป อเมริกา ญี่ปุ่น ที่ล้วนเริ่มเข้มงวดต่อการใช้พลาสติก ส่งเสริม SME การผลิตเครื่องต้นแบบเครื่องจักรกลทำวัสดุบรรจุภัณฑ์ออกมาขายสร้างรายได้อีก ทางหนึ่งด้วย การปฏิบัติงานการวิจัยไม่ซื้อครุภัณฑ์ใหม่ ใช้ระยะเวลา ปี และงบประมาณ 863,458 บาท ดัชนีชี้วัดความสัมฤทธิ์ผลได้แก่ International Publication 1 เรื่อง สิทธิบัตร 1 เรื่อง National proceedings 2 เรื่อง ผลิตนักศึกษาปริญญาเอก 1 คน เครื่องต้นแบบเชิงการค้า 1 เครื่อง The purposes of this project are to a) conduct comparative study of the performance of recyclable and environmentally-conserved cushioning materials ,ie. banana string , waterhyacinth, corrugated paper and foam net (non-disposable but popularly used) b) select the proper cushioning materials replacing foam net and c) design, construct, test and evaluate the prototype of cushioning material making machine engineeringly and economically. The merit of the project not only creates new knowledge of physical and mechanical properties of the cushioning materials, but also develops the cushioning material making machine. Consequences of the project are anticipated to activate the reduction of non-disposable waste production and turn to use more Thai natural product. Besides, it is much likely to promote Thai fruit export, especially to Europe, Japan and the USA who are emphasizing strict regulations on plastics application. The developed prototype would draw the interest of small and medium enterprise to produce commercially the cushioning material making machine. The project does not require additional equipment, takes up 21/2 years and needs the budget of 863,458 baht. Indexes of success are perhaps one International Publication, one patent, 2 national proceedings, one ph.D. graduate and one prototype.