โครงการวิจัยนี้ แบ่งเป็น 2 แนวทางที่ดำเนินไปพร้อม ๆ กัน คือ การศึกษาการปรับผิวพลาสติก และยางเพื่อการยึดติดที่ดี และการพัฒนาความสามารถในการวิเคราะห์พื้นผิวด้วยเทคนิคอินฟราเรดสเปกโตรสโก ปี และอะตอมมิกฟอร์ซไมโครสโกปี โดยในระยะแรกของโครงการ จะดำเนินการเพื่อสร้างความรู้ และความเข้าใจในแต่ละด้านก่อน เมื่อโครงการดำเนินไป จะมีการขยายงานเพื่อนำความรู้ที่ได้จากในแต่ละด้านไปใช้ให้เป็นประโยชน์ต่อ กัน รวมถึงการนำความรู้ที่ได้ไปใช้ประโยชน์ในระดับอุตสาหกรรม ทั้งในแง่เทคโนโลยีการปรับผิว การให้คำปรึกษา การวิเคราะห์พื้นผิว และการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น ในการปรับผิวพลาสติก ระบบที่เลือกใช้คือพอลิโอเลฟิน ซึ่งเป็นพลาสติกที่มีการใช้แพร่หลาย และมีศักยภาพสูงในการผลิตเป็นเส้นใยที่มีสมบัติเชิงกลสูง น่าสนใจที่จะนำมาใช้งานในรูปของวัสดุคอมโพสิทที่มีน้ำหนักเบา แต่พลาสติกดังกล่าวมีปัญหาด้านพื้นผิวเกี่ยวกับการยึดติด แนวทางในการแก้ไขปัญหาการยึดติดที่กลุ่มวิจัยได้เลือกใช้ในระยะเริ่มต้น คือ การต่อสายโซ่ที่มีโครงสร้างต่าง ๆ ลงบนผิวพอลิโอเลฟินด้วยวิธีการทางเคมี และศึกษาการยึดติด เพื่อให้เข้าใจอิทธิพลของโครงสร้างบนพื้นผิวต่อการยึดติด วิธีการที่เลือกใช้นี้ ไม่ต้องใช้เครื่องมือราคาแพง สามารถทำได้ง่าย และสามารถเลือกโครงสร้างของสายโซ่ที่จะมาต่อบนผิวได้หลากหลาย และจะศึกษาการปรับผิวเส้นใยชนิดอื่น ๆ คือ ไนลอน และพอลิเอสเทอร์ นอกจากนี้แล้วจะศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับการปรับผิวด้วยเครื่องโคโรนา และการปรับผิวพอลิเมอร์เพื่อการชุบด้วยโลหะ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการยึดติดเช่นกัน ส่วนระบบยางนั้น ได้ตั้งเป้าหมายในการศึกษาการยึดติดของยางสังเคราะห์ไนไตรล์กับยางธรรมชาติ โดยระบบนี้อาจเป็นทางเลือกใหม่ในการลดการบวมตัวในน้ำมันของยางธรรมชาติ และลดปริมาณการใช้ยางสังเคราะห์ โดยการทำยางลามิเนท แต่ปัญหาของยางลามิเนทคือ ความแข็งแรงของการติดระหว่างยางต่างชนิดกันที่มีค่าต่ำมาก กลุ่มผู้วิจัยจึงได้ตั้งเป้าหมายที่จะแก้ปัญหาดังกล่าว โดยจะศึกษาในรูปการแพร่ไปสู่ผิวของสารเคมีต่าง ๆที่สามารถช่วยในการติดในระบบยางที่ยังไม่สุกตัว สารเคมีเหล่านี้อาจเป็นองค์ประกอบของกาวอุตสาหกรรม ซึ่งจะนำไปสู่การสร้างเทคโนโลยีเพื่อทดแทนรูปแบบการใช้กาวทาที่มีตัวทำละลาย ที่จำเป็นจะต้องใช้เวลาในการไล่ก่อนนำยางมาอัดติดกัน และเป็นการลดการสิ้นเปลืองของตัวทำละลายรวมทั้งลดมลพิษทางอากาศที่เกิดจาก ตัวทำละลาย การแพร่ของกาวหรือสารช่วยติดนี้จะเป็นการเปลี่ยนลักษณะพื้นผิวของยางให้มี ศักยภาพมากขึ้นในการติด การศึกษาการแพร่ขององค์ประกอบเหล่านั้น อาจนำไปสู่การควบคุม หรือลดระยะเวลา หรือขั้นตอนการผลิตในอุตสาหกรรม นอกจากนี้แล้วความรู้ที่ได้อาจนำไปสู่การพัฒนากาวสำหรับอุตสาหกรรมยางต่อไป ได้ ในด้านการสร้างความสามารถในการวิเคราะห์พื้นผิวด้วยอินฟราเรดสเปกโตรสโกปี และอะตอมมิกฟอร์ซไมโครสโกปีนั้น เพื่อตรวจสอบองค์ประกอบทางเคมีของพื้นผิว อันตรกิริยา (interaction) ต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้นบนผิวชนิดต่าง ๆ หรือระหว่างคู่ของผิวต่าง ๆ ลักษณะของพื้นผิวต่าง ๆ เช่น ความขรุขระ ความแข็ง สัมประสิทธิ์แรงเสียดทาน ข้อมูลดังกล่าวมีประโยชน์มากต่อการวิจัยและพัฒนาทางด้านวัสดุ เนื่องจากสามารถตรวจสอบพื้นผิวของวัสดุที่สนใจ และทำให้เข้าใจถึงสมบัติของพื้นผิวต่อการยึดติดมากขึ้น ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์หลักของโครงการ This project is divided into two lines of research running in parallel. One is modification of plastic and rubber surfaces for adhesion improvement. The other is development of capability in surface analysis and characterisation using infrared spectroscopy and atomic force microscopy. As the area of surface is so large, knowledge and understanding in each aspect would be acquired in the first stage. As the project goes on, each aspect would be expanded laterally. This would lead to exchange of knowledge and increasing interaction between the area of research. The expansion also includes using the acquired knowledge in relavent industries in several ways such as technology transfer, consultation or problem solving. Polyolefins has been chosen as the substrate for modification. The polymers are widely used in many applications and known to have surface problems especially adhesion. In addition, polyolefins also have high potential in making high performance fibers. Application of these fiber in light weight composites is therefore appealing. Grafting of polymeric chains onto the polymer surface using chemical method was chosen to solve the problem of adhesion. The method provides a very simple means and also allow flexibility in choosing the structure of grafted chains. Influence of the structure of these chains on adhesion would be studied. Nylon and polyester fibers would also be used as substrate in a later stage of the project. In addition to chemical method, initial studies of other modification techniques which are also for adhesion would be carried out. These include corona treatment of film and surface treatment for electroplating of metal on plastics. For rubber system, the adhesion between nitrile rubber and natural rubber will be studied. Lamination of the two rubbers could well be an alternative choice to reduce oil swelling of natural rubber and also reduce the use of synthetic rubber. Problem which always associates with lamination of this type is poor adhesion strength. This is one of the aims of the present project to solve such adhesion problem. Diffusion of chemicals which affect adhesion in the raw rubbers would be studied. These chemicals may be ingredients used in industrial adhesive. This could lead to a technology which might replace solvent based adhesive. The new technology would offer several advantages including no solvent removal step, more environmental friendly. Diffusion of adhesives or chemicals to surface is expected to provide surface with improved adhesion. Knowledge on diffusion behavior of these chemicals may lead to better controllable, less number of steps and time in manufacturing process. The knowledge could also lead to a development of industrial adhesive. Capabilities in analyzing and characterising the surface using infrared spectroscopy and atomic force microscopy will be developed along the line. Surface properties and characteristics like chemical constituents, interaction that might occur on the surface or between different pair of surfaces, roughness, hardness, coefficient of friction would be covered by the two techniques. The information is very valuable in materials research and development. The capabilities in getting those information would certainly provide fundamental understanding and facilitate the research.