งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาความสามารถในการการฆ่าลูกน้ำยุงชนิดต่าง ๆของโปรตีนฆ่าลูกน้ำยุงจาก Bacillus thuringiensis sp. ซึ่งได้แก่ Cry4A, Cry4B จาก Bacillus thuringiensis subsp israelensis Cry11B จาก Bacillus thuringiensis subsp. jegathesan และ Cyt2Aa2 จาก Bacillus thuringiensis subsp. darmstadiensis รวมทั้งได้ทำการศึกษาการเสริมฤทธิ์กันของโปรตีนฆ่าลูกน้ำยุงเหล่านี้ จากผลการวิจัยพบว่า Cry4B มีประสิทธิภาพในการฆ่าลูกน้ำยุงก้นปล่อง (Anopheles) และ ยุงลาย (Aedes) ได้ดี เมื่อเทียบกับโปรตีนชนิดอื่น แต่ Cry4B มีความสามารถในการฆ่าลูกน้ำยุงรำคาญ (Culex) ได้ต่ำ ส่วน Cry11B พบว่ามีความสามารถในการฆ่าลูกน้ำยุงรำคาญได้สูงและฆ่าลูกน้ำยุงลายและยุงก้น ปล่องได้ในระดับกลาง ในขณะที่โปรตีนชนิด Cyt2Aa2 นั้นสามารถฆ่าลูกน้ำยุงได้ทุกชนิดในระดับปานกลาง สำหรับโปรตีน Cry4A พบว่ามีความสามารถในการฆ่าลูกน้ำยุงทุกชนิดในระดับต่ำ ดังนั้น ในการทดสอบการเสริมฤทธิ์กันของโปรตีนฆ่าลูกน้ำยุง จึงได้นำเอา Cry4B, Cry11B และ Cyt2Aa2 มาทำการทดสอบ เมื่อทำการผสมโปรตีนฆ่าลูกน้ำยุงในสัดส่วนที่เท่ากันและนำไปทดสอบกับลูกน้ำ ยุงชนิดต่าง ๆ พบว่า Cry4B และ Cyt2Aa2 มีการเสริมฤทธิ์กันได้ดีต่อลูกน้ำยุงลาย แต่จากการทดลองนี้ไม่พบการเสริมฤทธิ์กันของโปรตีนทั้งสองต่อลูกน้ำยุงรำคาญ และยุงก้นปล่อง ส่วน Cry11B และ Cyt2Aa2 นั้นพบว่ามีการเสริมฤทธิ์กันของทั้งสองโปรตีนต่อลูกน้ำยุงรำคาญและยุงลาย จากผลการทดลองนี้ ทำให้ได้ข้อมูลที่จะสามารถนำไปใช้ในการสร้างพลาสมิดลูกผสมที่เหมาะสมในการ ควบคุมลูกน้ำยุงชนิดต่าง ๆ ได้ โดยที่พลาสมิดลูกผสมที่มียีนสร้างโปรตีนฆ่าลูกน้ำยุงชนิด Cry4B และ Cyt2Aa2 สามารถนำไปใช้ในการควบคุมลูกน้ำยุงลาย ส่วนพลาสมิดลูกผสมที่มียีนสร้างโปรตีนฆ่าลูกน้ำยุงชนิด Cry11B และ Cyt2Aa2 สามารถนำไปใช้ในการควบคุมลูกน้ำยุงรำคาญ และยุงลาย อีกทางเลือกหนึ่งคือการรวมกันของยีนสร้างโปรตีนฆ่าลูกน้ำยุงทั้ง 3 ชนิดนี้ ซึ่งนอกจากจะทำให้มีประสิทธิภาพในการฆ่าลูกน้ำยุงที่ดีแล้ว ยังเป็นการช่วยชะลอการดื้อของลูกน้ำยุงได้ทางหนึ่งด้วย