วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

การศึกษานี้เป็นการศึกษาการใช้กระบวนการสร้างเพลเล็ตแบบไหลขึ้นขนาดต้นแบบโดยใช้น้ำดิบจริงจากแม่น้ำเจ้าพระยาในช่วงความขุ่น 40-150 เอ็นทียู ใช้ถังสร้างเพลเล็ตขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5 ม. สูง 3.0 ม. อัตราน้ำไหลขึ้น 8.5 ม./ซม. ทำการทดลองเป็นเวลา 72 ชม. ต่อการทดลอง โดยใช้สารส้มเป็นโคแอกกูแลนต์ และโพลีเมอร์ชนิดไม่มีประจุ (มวลโมเลกุล 12 ล้าน) เป็นโคแอกกูแลนต์เอด การทดลองแบ่งเป็น 2 ช่วงคือ ช่วงที่ 1 ศึกษาผลของการปั่นกวนโดยแปรค่าสารส้ม 0.8 และ 1.0 มก. Al/ล. โพลีเมอร์ 0.3, 0.4 และ 0.5 มก./ล. และความเร็วรอบกวน 2, 3, 4 และ 5 รอบต่อนาที ส่วนการทดลองช่วงที่ 2 ศึกษาผลของอัตราเวียนมวลของแข็งโดยใช้สารส้ม 1.0 มก. Al/ล. โพลีเมอร์ 0.4 มก./ล. ความเร็วรอบกวน 3 รอบ/นาที แปรค่าอัตราเวียนมวลของแข็ง 0 (ควบคุม), 0.1 และ 0.2 ของอัตราน้ำไหลเข้าโดยทุกการทดลองทำการทดลองต่อกันโดยมีการเริ่มต้นระบบครั้งแรกเพียงครั้งเดียว จากการทดลองสรุปได้ดังนี้ 1. ระบบสามารถสร้างเพลเล็ตได้บางส่วน ประมาณ 30% ของมวลของแข็งทั้งหมด โดยจำเป็นต้องมีการเริ่มต้นระบบมาก่อน 2. ระบบสามารถผลิตน้ำที่มีคุณภาพสูง (ต่ำกว่า 5 เอ็นทียู) ได้โดยใช้สารส้ม 0.8 มก. Al/ล. ร่วมกับโพลีเมอร์ 0.3-0.4 มก./ล. หรือใช้สารส้ม 1.0 มก. Al/ล. ร่วมกับโพลีเมอร์ 0.3-0.5 มก./ล. สำหรับน้ำดิบมีความขุ่นประมาณ 60 เอ็นทียู และสารส้ม 0.8 มก. Al/ล. ร่วมกับโพลีเมอร์ 0.5 มก./ล. หรือใช้สารส้ม 1.0 มก./ล. ร่วมกับโพลีเมอร์ 0.4-0.5 มก./ล. สำหรับน้ำดิบมีความขุ่นประมาณ 100 เอ็นทียู 3. การเพิ่มปริมาณโพลีเมอร์ในช่วง 0.3-0.5 มก./ล. มีผลให้ประสิทธิภาพการกำจัดความขุ่น มวลของแข็งทั้งหมด และมวลเพลเล็ตเพิ่มขึ้น และทำให้เพลเล็ตมีขนาด ความเร็วจมตัว และความหนาแน่นประสิทธิผลเพิ่มขึ้น 4. ความเร็วรอบกวนที่เหมาะสมสำหรับระบบเพื่อให้ระบบมีประสิทธิภาพสูงในการทดลองนี้อยู่ในช่วง 3-4 รอบ/นาที (G = 23.9-36.8 s-1 หรือ Gt = 12,906-19,872) 5. การเพิ่มอัตราเวียนมวลของแข็งในช่วง 0-0.2 ของอัตราไหลเข้ามีผลให้ประสิทธิภาพการกำจัดความขุ่นในระยะสั้น (72 ซม.) มวลของแข็งทั้งหมด และมวลเพลเล็ตลดลง เนื่องจากเครื่องสูบน้ำเวียนมวลมีความปั่นป่วนสูงทำให้ฟล็อกและเพลเล็ตแตกออกกลายเป็นภาระเพิ่มให้กับระบบ