วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

ศึกษาผลของอัตราส่วนเวลากักแอนแอโรบิก/แอโรบิก ที่มีต่อประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำเสียความเข้มข้นสูง ซึ่งในงานวิจัยนี้ใช้น้ำเสียสังเคราะห์แป้งมันสำปะหลังที่มีซีโอดี 8,256-9,090 มก./ล. (บีโอดี 6,000-6,800 มก./ล.) โดยใช้ระบบเอสบีอาร์ขนาด 10 ลิตร เวลาวัฏจักร 12 ชั่วโมง อัตราส่วนน้ำที่เติม (Vf) ต่อน้ำค้างถัง (V0) เท่ากับ 1:9 งานวิจัยนี้แบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนแรกแปรสัดส่วนเวลากักแอนแอโรบิก/แอโรบิก 3 ค่า ได้แก่ 8/3, 5.5/5.5 และ 3/8 ชั่วโมง ที่อายุสลัดจ์ 7 วัน เมื่อระบบเข้าสู่สถานะคงตัวพบว่า 3 ชุดการทดลองดังกล่าว มีประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีร้อยละ 98.7, 99.2 และ 99.4 ตามลำดับ โดยมีค่า F/Mv เท่ากับ 0.21-0.26 และซีโอดีที่ลดลงเกือบทั้งหมดถูกกำจัดในช่วงแอนแอโรบิก สำหรับขั้นตอนที่ 2 ได้เลือกสัดส่วนเวลากัก 5.5/5.5 มาแปรค่าอายุสลัดจ์เพิ่มเติมอีก 2 ค่า คือ 3 และ 5 วัน โดยเมื่อระบบเข้าสู่สถานะคงตัว ชุดการทดลองที่อายุสลัดจ์ 3 และ 5 วัน มีประสิทธิภาพการกำจัดซีโอดีเท่ากันที่ร้อยละ 98.9 ทั้งนี้มีค่า F/Mv เท่ากับ 0.47 และ 0.34 ตามลำดับ จากผลการทดลองพบว่าสัดส่วนแอนแอโรบิก/แอโรบิกที่เหมาะสมคือ 5.5/5.5 ชม. และอายุสลัดจ์ 7 วัน โดยพิจารณาจากความไวในการเกิดสลัดจ์อืดและค่าใช้จ่ายในการเดินระบบ และผลการทดลองยังชี้ให้เห็นว่ากระบวนการแอนแอโรบิก/แอโรบิก เมื่อเดินระบบอย่างถูกต้อง สามารถช่วยลดปัญหาสลัดจ์อืดเนื่องจากสารอาหารชนิดแป้งมันสำปะหลังได้ โดยสามารถให้ค่าเอสวีไอ 26-32 มล./ก.