วิทยานิพนธ์(วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

การศึกษาครั้งนี้ได้ทดลองประยุกต์ใช้กระบวนการสร้างเพ็ลเล็ตแบบไหลขึ้นขนาดใช้งานจริงเพื่อผลิตน้ำประปาจริง โดยใช้น้ำดิบจากคลองประปาที่ในช่วงที่มีความขุ่นประมาณ 90 ถึง 250 เอ็นทียู (แปรผันไปตามฤดูกาล) ถังปฏิกรณ์ทำด้วยเหล็ก มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1.5 ม. ผลิตน้ำได้อย่างน้อย 14 ลบ.ม./ชม. โดยใช้สารส้มปริมาณความเข้มข้น 17 มก./ล. Al2(SO4)3.18H2O เป็นโคแอกกูแลนต์ และโพลีเมอร์ไม่มีประจุเป็นโคแอกกูแลนต์เอด ที่อัตราน้ำไหลขึ้นอย่างน้อย 8 ม./ชม. การทดลองแบ่งเป็น 3 ช่วง คือ ช่วงที่ 1 ทดลองเปรียบเทียบการเวียนเพ็ลเล็ตที่อัตรา 0.3 ของน้ำไหลเข้าและไม่มีการเวียนเพ็ลเล็ต แปรค่าโพลีเมอร์ 4 ค่า คือ 0.1, 0.3, 0.5 และ 0.7 มก./ล. ส่วนการทดลองช่วงที่ 2 ทดลองเปรียบเทียบอัตราการหมุนใบกวนที่ 2, 4 และ 6 รอบต่อนาที และแปรค่าโพลีเมอร์ 3 ค่าที่ 0.5, 0.7 และ 0.9 มก./ล. ช่วงที่ 3 ทดลองเปรียบเทียบรูปแบบจำนวนใบกวน 2 แบบ คือ แบบ 6 ใบ (เหมือนการทดลองช่วงที่ 1 และ 2) และแบบ 2 ใบ ที่อัตราโพลีเมอร์คงที่ 0.3 มก./ล. การทดลองทั้งหมดดำเนินการทดลองเป็นเวลา 72 ชม. ต่อการทดลอง โดยเก็บน้ำตัวอย่างทุก 6 และ 12 ชม. ขึ้นอยู่กับข้อมูลที่ต้องการ จากการทดลองได้ข้อสรุปว่า 1. ในการทดลองนี้ยังไม่สามารถสร้างเพ็ลเล็ตได้ เนื่องจากยังไม่สามารถควบคุมลักษณะทางกายภาพของถังปฏิกรณ์ให้มีสภาพที่เหมาะสมในการเเกิดเพ็ลเล็ตได้ แม้จะใช้ A1/T 0.015 ถึง 0.005 และ P/T 0.0025 ถึง 0.0098 2. การเวียนมวลของแข็งในการทดลองนี้ ทำให้ระบบเสียสมดุลและสถานะคงตัว อาจจะเนื่องจากเครื่องสูบน้ำที่ใช้เวียนมวลของแข็งที่ไม่เหมาะสม ทำให้มวลของแข็งแตกและกลายเป็นการเพิ่มภาระกับระบบ 3. อัตราการหมุนใบกวนที่ 2 รอบต่อนาที ให้ผลที่ดีกว่าการทดลองที่อัตราหมุนสูงกว่า และมีแนวโน้มว่า ถ้าอัตราการหมุนต่ำกว่านี้จะให้ประสิทธิภาพที่ดีขึ้น 4. รูปแบบใบกวน 2 ใบให้ผลดีกว่าแบบ 6 ใบ ซึ่งเป็นผลจากค่าความปั่นป่วนที่น้อยลง 5. การเพิ่มปริมาณโพลีเมอร์ไม่มีประจุจาก 0.1 ถึง 0.9 มก./ล.มีผลทำให้ประสิทธิภาพการกำจัดความขุ่นที่ดีขึ้น 6. อุปกรณ์ที่สร้างขึ้นสามารถผลิตน้ำที่มีคุณภาพสูงได้ (ต่ำกว่า 5 เอ็นทียู) แต่ต้องมีการปรับปรุงอีกเพื่อประสิทธิภาพที่สูงขึ้น ซึ่งคาดว่าสามารถใช้ผลิตน้ำประปาแบบใหม่ได้ในอนาคต