วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

เสนอวิธีใหม่เพื่อใช้วัดความถูกต้องของภาพที่ ได้จากการแบ่งส่วนคือ วิธีวัดผสมผสานเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ ซึ่งรวบรวมข้อดีของวิธีวัดเชิงคุณภาพโดยให้ผู้วัดมีส่วนร่วมให้ความเห็น ในการวัดและข้อดีของวิธีวัดเชิงปริมาณ โดยวัดความถูกต้องของภาพที่ประเมินจากทั้งบริเวณและขอบของบริเวณที่แบ่งส่วน ได้ร่วมกัน ลักษณะสำคัญของวิธีวัดผสมผสานเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณคือ การกำหนดความสำคัญของบริเวณย่อยในภาพตามความเห็นของผู้วัด โดยการให้ค่าน้ำหนักแตกต่างกันตามระดับความสำคัญ และการใช้วิธีวัดเชิงปริมาณทั้งแบบคำนึงถึงบริเวณที่แบ่งส่วนได้เป็นหลัก และแบบคำนึงถึงขอบของบริเวณที่แบ่งส่วนได้เป็นหลักร่วมกัน ซึ่งผู้วัดต้องกำหนดด้วยว่า วิธีวัดแบบใดสำคัญกว่า วิธีวัดที่นำเสนอนี้สามารถนำไปใช้วัดความถูกต้องของภาพที่แบ่งส่วนได้ที่มี หลายวัตถุ โดยสามารถวัดได้ทั้งแบบรวมวัตถุหรือแยกวัตถุก็ได้ ผลการวัดเป็นเลขผสมผสานที่มีค่าอยู่ในช่วง 0 ถึง 1 โดยที่ค่า 1 หมายถึงถูกต้องสมบูรณ์ ส่วนค่า 0 หมายถึง ไม่มีความถูกต้อง ร่วมกับตัวอธิบายภาพต่างๆ ได้แก่ ซิกเนเจอร์ของบริเวณส่วนขาดและส่วนเกิน ช่องโหว่ในภาพ เปอร์เซ็นต์ของส่วนที่ซ้อนทับ เปอร์เซ็นต์ของส่วนเกินและเปอร์เซ็นต์ของส่วนขาด เพื่อเป็นข้อมูลเพิ่มเติมให้แก่ผู้วัด งานวิจัยนี้ยังได้พัฒนาโปรแกรมสาธิตวิธีวัดที่นำเสนอเพื่อทดสอบการนำไปใช้ งาน จากการทดลองพบว่า ผลของวิธีวัดที่นำเสนอสามารถแสดงความถูกต้องของภาพได้ชัดเจนกว่า ผลของวิธีวัดเชิงปริมาณวิธีใดๆ และมีค่าสอดคล้องในทำนองเดียวกับผลการวัดจากวิธีวัดเชิงคุณภาพ นอกจากนี้วิธีวัดที่นำเสนอที่มีการกำหนดความสำคัญของบริเวณย่อยนั้น ให้ผลการวัดที่ชัดเจนกว่าไม่มีกำหนด และเมื่อกำหนดความสำคัญของวิธีวัดเชิงปริมาณแตกต่างกัน ผลของวิธีวัดที่นำเสนอจะมีค่าต่างกันด้วย อีกทั้งการวัดแบบแยกวัตถุ ทำให้ผู้วัดสามารถวิเคราะห์ภาพได้ละเอียดกว่าการวัดแบบรวมวัตถุ และแม้ว่าวิธีวัดที่นำเสนอจะมีลักษณะของวิธีเชิงคุณภาพรวมอยู่ ผลการวัดก็ไม่แปรปรวนเท่าวิธีวัดเชิงคุณภาพ